بابا نشریه الکترونیکی همه رهروان و دوستداران راه آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی Welcome to baaba

WWW.Baaba.eu

 

 

( بابا ) اصولا به نشر هر نامه واصله که مغایر مرام  ( شناسنامه بابا ) و  مضمون اصلی فعالیت نشراتی اش نباشد، مبادرت می ورزد، مگر اینکه نویسنده نامه شخصا مایل به عدم انتشار آن باشد.

ـــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــــ

ـــــ

 

 

 

 

29 می 2010

 

دوست گرامی شباهنگ؛

امیدواریم بدینوسیله سلام های رفیقانه ما را هم بپذیرید!

از ارسال مطالب و آدرس انترنتی وب سایت (تریبون شما) ممنون و سپاسگذاریم؛ متأسفانه باید به اطلاع برسانیم  که برای ما مقدور نمیباشد تا مطالب واصله با فورمات  docx   را باز نماییم. چنانچه مایل باشید، لطفا مطالب ارسالی را با فورمات word  ایمیل کنید،  ورنه ما می توانیم  خود وب سایت (تریبون شما) را در صفحه پیوند های (بابا) جابجا کنیم.

جهت اطلاع، لازمی انگاشته شد تا این یادداشت را بفرستیم.

                                                                                              با سپاس فراوان

                                                                                                   ــ بابا ــ

 

 

29 می 2010

 

با سلام و با درود  

امید است که همواره در پیشبرد فعالیتهایتان موفق و پیروز باشید.

لطفا ضمیمه فایلها را باز کنید. برای درج در سایت.

 

شباهنگ

 

****

10 می  2010

 

رفقای گرامی 
با عرض سلام و خسته نباشید
به پیوست  فراخوان"
و... ملاحظه میفرمائید.
ضمن دعوت از رفقائی که مایل به شرکت در سمینار هستند، تقاضامیکنم جهت اطلاع سایر رفقا و دوستان منتشر نمائید.

                    با احترام: جهان

 ****

 

1 می 2010

با درود فراوان


سازمان انقلابی افغانستان روز اول می را به کارگران جهان شادباش گفته و به روح کارگران دلاور شیکاگو، دیگر نقاط جهان و کارگران و زحمتکشان شهید افغانستان که درین چند سال با بمباردمان جنایتکاران سوسیال امپریالیزم، امپریالیزم و مزدوران جنگسالار و طالب، جان باخته، درود می فرستد. به مناسبت اول می  سازمان انقلابی افغانستان نوشتۀ "اول می بر کارگران جهان مبارکباد" را به شما ارسال میدارد تا در ویب سایت وزین خویش به دست نشر سپرده، ممنون سازید

مرگ بر امپریالیزم

در راه سوسیالیزم، به پیش

 

سازمان انقلابی افغانستان

****

 

1 می  2010

 رفقای عزیز سلام

امیدوارم جورو صحتمند باشید. اطلاعیه اول می هسته جهت نشر به شما ارسال شد امید که دز نشر آن ما را همکاری نماید

                          پیروز باشید

            "هسته کارگری مبارز افغانستان"

****

 29 اپریل 2010

 

سلام رفقا!

اعلامیه های جوانان غرض انتشار به شما ارسال شد تا در این زمینه ما را کمک نمایید.

                                                                     کامگار باشید!

 ****

29 اپریل 2010


با درود فراوان
لطفا این مقاله را در سایت خود درج کنید:طرح کاهش ساعات کار زنان
"ارمغان" رژیم جمهوری اسلامی به زنان زحمتکش ایران در آستانه روز جهانی کارگر"


                                با سپاس
                      
  
اتحاد زنان آزادیخواه

 ****

 

29 اپریل 2010

 

سلام رفقای عزیز!

پیکار جوانان شماره 13 منتشر شد. امید که در نشر بیشتر آن ما را کمک و همکاری نمایید.

                    کامگار باشید!                               

 ****

 

 28 اپریل 2010

 

سلام

برنامه اتاق اتحاد سوسیالیستها در پالتاک تغییر کرده است لطفا اگر امکان دارد این برنامه جدید را در سایت بگذارید

باسپاس فراوان

****

27  اپریل  2010

 

با عرض درود و آرزوی بهروزی شما
فرا رسيدن اول می روز همبستگی جهانی کارگر را برای شما تبريک عرض می داريم. ضميمه اين يادداشت اعلاميه سازمان سوسياليست های کارگری خدمت شما ارسال شد


بهروز باشيد

 ****

 

25  اپریل  2010

درود بر شما دوستان

لطفا در انتشار این اعلامیه ما را یاری کنید

باسپاس از شما

فراخوان کمونیستی

****

 

 

12 اپریل 2010

 

 

به دوستان اتحاد زنان آزادیخواه؛

امیدواریم متقابلا سلام های ما را بپذیرید! مطالب ارسالی در سایت (بابا) انتشار یافته و بدینوسیله به اطلاع تان رسانیده میشود.

                                        پیروز باشید!

                                             ــ بابا ــ

 

 

با درود‌های فراوان

ضمیمه متن سخنرانی سهیلا دهماسی در مراسم های 8 مارس امسال می با شد.

لطفا این متن سخنرانی‌ را در سایت خود درج کنید، لطفا در صورت درج اطلاع دهید که برای پخش از لینک شما استفاده کنیم.

                                        با سپاس             

                                 اتحاد زنان آزادیخواه

  **** 

2  مارچ 2010

دوست گرامی ناتور رحمانی؛

با درود های رفیقانه!

بدینوسیله به اطلاع شما رسانیده میشود که سایت شما (بابا) متأسفانه بعلت یک اختلال ناشی از آفت یک ویروس، چند روزی  اجبارا از فعالیت نشراتی خودش بازماند؛ یکی از اثرات جانبی همین آسیب زدگی، برهم خوردن لینک های برخی  موضوعات  منتشره در (بابا) بوده است که مطالب نامبرده شما هم، در میان شان میباشد. البته از وقوع اختلال در سیستم انترنتی (بابا)، علنا یادآوری شده و به همین مناسبت، پوزش هم طلبیده ایم. کار جابجایی همه لینک های بهم خورده، همین اکنون جریان دارد که شما به زودی نگاشته های خودتان را نیز، باردیگر بر روی صفحه (بابا) مشاهده خواهید کرد.

موفق و کامگار باشید!

ــ بابا ــ

                                                                                                                                                             

بابای گرانسنگ !

درود های صميمانه ام را پزيرا شويد ، تمنا دارم بهروز و بهنام باشيد .

عزيز گرامی ميخواستم بدانم چرا دو عنوان نبشته ام ( قفس ، قبر ، قيامت ) و ( بلند قامت ) را از تارنمای وزين هميشه وزين برداشته ايد ؟

دليل موجه چيست ؟

کامگار باشيد .

                     ناتور                            

 ****

01.03 .2010        

رفیق گرانمایه ناصر برین؛

با درود های رفیقانه!

نامه ارسالی شما را به ضمیمه نگاشته های تان (دو مطلب)، و همچنان یک آدرس تلویزیونی دریافته داشته و از این رهگذر  از شما بدینوسیله تشکر می نماییم. اینکه متأسفانه مقدور نبوده است تا بفوریت به نشر آنها اقدام شود، علتش بروز اختلال در سیستم انترنتی (سایت) است که بواسطه یک ویروس آسیب دیده بود.  امیدواریم با رفع همین معضل، (بابا) هم به زودی قادر به انتشار مطالب واصله گردد.

از آشنایی شما با سایت (بابا) مشعوف گردیده و اینکه خواسته اید برای اشاعه افکار و آفرینش های انقلابی خودتان، از یک تریبون ضد امپریالیسم و ضد ارتجاع استفاده نمایید، مایه خرسندی ما بوده و سایت (بابا) هم بنوبه خودش، از این اقدام نیک شما، به گرمی و رفیقانه استقبال می کند.

(بابا) از شما و در خدمت شماست.

                                                  پیروز باشید!

                                                       ــ بابا ــ

 

 26 فبروری 2010

با سلام

رفقای گرامی؛ با آشنا شدن با سایت شما، مایلم بعد از این نوشته های خودم را برایتان ارسال کنم. در صورت تمایل، می توانید آنها را به روی سایت خود درج کنید.

                                                              پاینده باشید!

                                                                ناصر برین               

 

 ****

23 نوامبر 2009

دوست بسیار گرامی صابر خارسوز؛

از لطف و محبت و تشویق رفیقانه شما سپاسگزاریم؛ متمنی است که در همین رزم و پیکار آزادیخواهانه، پیوسته یار همرزم ما باشید. نوشته بسیار پرمحتوا با موضعگیری اصولی شما، چنانچه ملاحظه می فرمایید، بغرض مطالعه و آگاهی خوانندگان در (بابا) انتشار یافت.

                                                        سلامت و کامگار باشید!

                                                                    بابا

 

22 نوامبر 2009

درود های گرم به  تمام کارکنان وب سایت وزین و پرخواننده  " بـابــا "  تقدیم باد!

اينک نوشته ام ( " جنایات حزبی" از ديد دیگر )  را برای نشر به سایت پرآوازۀ تان روان کردم تا آنرا در معرض دید خواننده های آن سايت نازنین  قرار داده مرا خشنود سازيد .

در پیکار و مبارزه بر ضد تجاوزگران امریکایي  و افشای باند خلق و پرچم و خاد و اخوان جهادي و طالبی شهرت نیک تان زبانزد همگان گردد.

                                 (صابر خارسوز)

****

 

 

19 نوامبر 2009

دوست ارجمند و همرزم وفاشعار سوما کاویانی؛

امیدواریم بدینوسیله سلام ها و تمنیات رفیقانه ما را هم پذیرا گردید! پارچه شعر شما "در انتظار فردا" را ، به ضمیمه یک اظهاریه مختصری که برآن عنوان "انتقاد از خود" گذارده بودید، دریافت داشتیم.

 باید اذعان داشت که "انتقاد از خود شما" در همان رابطه مشخصی که خود بازگو نموده اید، در عمیق ترین مفهوم خودش، نه تنها برای ما مایه دلگرمی، که بسیار آموزنده هم میباشد.

این البته نمودی گویا از نکته شناسی، تأملی دوراندیشانه و سرانجام، جدیت انقلابی همه آنانی میباشد که همواره حرف را با عمل متناسب آن محک زده، و در حفظ و نگهداشت همین پیوند ناگسستنی، خیلی ها هم از خودشان مایه می گذارند!

اجازه بدهید در همینجا بر این نکته تأکید نماییم که ما تا همین لحظه دریافت اظهاریه شما، از این مسئله هرگز و هیچگاهی اطلاع نداشته ایم، که شما سروده های خودتان را در چه سایت هایی به نشر می سپارید. آنچه را که ما در یک متن مختصری بعنوان (گفتنی های بابا) بیان نموده و طی آن، از "شهرت طلبی های خرده بورژوامآبانه" صحبت نموده ایم، حرفی میباشد که هرچند در یک رابطه کاملا مشخصی بیان شده، ولی با این وجود، مفهوم و هدفی عام دارد.

مطمئن باشید که کار شما، موقعیت شما، علایق و تعهد شما به مردم، منافع مردم و به ارزش ها و ایده آل های والای انقلابی، آنقدر برای ما روشن و گرامی میباشد که در این خصوص، هیچ مجالی هم برای حدس و گمان و ایماء و اشاره باقی نمی ماند.

چنانچه ما در ارتباط با کار و فعالیت شما، گفتنی یی داشته و مهمتر از آن، صلاحیت حکم و قضاوتی را داشته باشیم،  مطمئنا که گفتنی و قضاوت خودمان را، نه بطور عام، از دور و تلویحی ــ و بقولی بیگانه مآبانه ــ بلکه مستقیما با خود شما بمثابه یک همرزم گرامی و وفاشعار در میان گذاشته، و مسئولانه به پای بحث و تبادل نظر خواهیم نشست.

اشارات بسیار مختصر و گذرای ما در رابطه با برخی سایت های نامبرده در همان متن، نه دلیل تنگ چشمی و نمایانگر ذوق و سلیقه به اصطلاح روشنفکرانه، بلکه بیان یک دیدگاه و موضع جدی انقلابی میباشد، که ریشه در درک و شناخت از خصلت واقعی و از کار و فعالیت عملی نیروهای ساحت روشنفکری دارد که در اینجا، نیازی به تفصیل آن نخواهد بود. موفق باشید!

                                                    با عرض ارادت

                                                             بابا

                  

19 نوامبر 2009

با سلام و احترام و درود ھای بی پایان و با قبول اشتباہ در فرستادن شعر ھا بہ سایت افغانستان آزاد

با عرض معذرت : من نہ بخاطر شھرت بلکہ بخاطر اینکہ تعدادی بیشتری مردم پیام مرا بگیرند

و ھم بخاظر اینکہ این سایت نامبردہ جنبۂ ضد امپریالیزم و ارتجاع داشتہ و ھم در مقابل خلق و پرچم از خود حساسیت نشان دادہ است؟؟؟

  و بہ امید روزی کہ بتوانم خوبتر موضوعات را تحلیل کنم. بہ امید پیروزی انقلابیون واقعی!

     سوما کاویانی

****

 

11 نوامبر 2009

دوست گرامی سخیداد صبا؛

با عرض سلام و تمنیات دوستانه. نامه ارسالی تانرا همین الآن باز نموده و مطالعه نمودیم. "گفتنی یی از (بابا)" که شما آنرا مرور نموده اید، در واقع بیان رسمی دیدگاه و موضع عملی سایت، در قبال همان موضوع مورد مناقشه میباشد، که نوشته "ای مگس ..." و  برخورد سایت "شورش" بدان، بمثابه یک انگیزه، باب آنرا گشوده است. باید خاطرنشان ساخت که ما پس از دریافت نوشته ارسالی شما بعنوان "ای مگس ..." و مطالعه آن، بر آن شدیم تا استنباط خودمان از مضمون و شیوه برخورد همان نوشته با منسوبین جنبش انقلابی را، طی نامه مختصری به اطلاع شما رسانیده، و بتأسی از آن، عدم امکان نشرش در (بابا) را استدلال نماییم؛ کار تسوید همین نامه به پایان خودش نرسیده بود، که از نشر نوشته مزبور در "شورش" اطلاع یافته و  آنرا عملا هم در همانجا مطالعه کردیم، که مقدمه کوتاهی توسط دوستان "شورش" بدان نگاشته شده بود؛ و این خود، چنانچه تذکار یافت، موجب گردید تا "گفتنی یی از (بابا)" به حیز وجود آید. البته پس از نگارش "گفتنی یی از (بابا)"، آنگاهی که می خواستیم بجای نقل به معنا، از مقدمه نوشته شده توسط "شورش"، مستقیما نقل قول نماییم، این سعی و تلاش ما دیگر بیهوده بود، زیرا آنها نوشته "ای مگس ... " را به هر دلیلی که بوده است، از سایت خودشان برداشته بودند. اما اینکار مانع آن نمی شد که ما "گفتنی یی از (بابا) " را انتشار دهیم.

متن "گفتنی یی از (بابا)" ، چنانچه اشاره شد، همچنان بیان مختصر دیدگاه های سیاسی ما در رابطه با چگونگی برخورد با جنبش انقلابی و مناسبات فیمابین آحاد  آن میباشد، که امیدواریم همه بویژه طرف های مورد نظر، قصد و نیت (بابا) از اینکار و بنابراین، اظهارات آمده در آنرا، با یک روحیه و دور اندیشی انقلابی جذب، و بدان برخوردی مقتضی نمایند!

برای حل معضله و رفع رنجش و کشیدگی در علایق فیمابین ــ چنانچه اقتضا نماید ــ (بابا) از هیچ سعی و مجاهدتی مضایقه نخواهد کرد.

                                                 موفق و کامگار باشید!

                                                            ــ بابا ــ

  

مسئولین محترم سایت بابا درود بر شما!

نوشته ی « گفتنی یی از (بابا)» را خواندم. از توضیحات روشن و موضع گیری های اصولی ای که در قبال خوانندگان اتخاذ میکنید سپاس گذارم.

چنانچه در جریان هستید، اینجانب نوشته "ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست ..." را برای شما ارسال کردم. غرض از ارسال این نوشته این بود تا شما نیز در جریان موضوع مورد نظر قرار داشته باشید. من میدانستم که شما این نوشته را در سایت بابا نشر نمیکنید و برای همین نیز از شما نخواستم تا آن را منتشر کنید، بلکه صرفاً نوشته فوق را بدون کدام توضیحات برای تان فرستادم. اینکه شما آن را مخالف پرنسیپ نشراتی تان میدانید و از همین سبب نیز، نشر نکرده اید، مبین صداقت و باور داشتن شما به ایمان انقلابی تان است.

................................

                                   سخیداد صبا

                                    11 نوامبر 2009                  

****

16 جون  2009

به سازمان کارگران افغانستان؛

از حسن نظر رفیقانه شما پیرامون سایت (بابا) ممنون و سپاسگذاریم؛  (بابا) هم علیرغم تمام ضعف ها، کمبودها و نارسایی هایی که در کار نشراتی اش مشهود بوده و خود بدان اذعان دارد، مفتخر است که، در کنار سایر مطبوعات مترقی مردمی، بکار نشراتی روشنگرانه رزمنده و انقلابی اشتغال ورزیده، و از رهنوردان مصمم، ثابت قدم و استوار راه آزادی، دموکراسی مردمی و عدالت اجتماعی به شمار میآید.  معاضدت، همسویی و همرزمی در این راستا برای (بابا)، یک مطلب اساسی، و یکی از مقتضیات بلا انصراف همین راه میباشد؛  در همین مفهوم است که (بابا)، هر فعالیت و مجاهدت آزادیخواهانه و انقلابی همرزمان خودش را به دیده قدر نگریسته، و بنابراین از تشریک مساعی مبارزاتی شان هم، همواره به گرمی استقبال می نماید.

مسرت داریم در اینجا بدینوسیله به اطلاع می رسانیم که نشانی انترنتی (سازمان کارگران افغانستان) را هم اینک در صفحه "پیوند های بابا" گنجانیده و با اینکار، نه تنها می توانیم بخواست شما لبیک گوییم، بلکه همچنان مقدور میگردد تا از اینطریق، روزنه تازه یی هم برای همه دوستداران نشریات انقلابی مردمی گشوده گردد.

                                                                                                                               موفق و کامگار باشید!

                                                                                                                                         (بابا) 

            

15 جون 2009

 به وب سایت وزین " بابا"،

رفقای گرامی!

رفقای ( سازمان کارگران افغانستان ) افتخار دارند که وبگاه انقلابی شما ، تریبون پخش و نشر مواد و مسایل مربوط به جنبش انقلابی افغانستان است. در بخش " پیوند با بابا" وب سایت خویش، به  پیوست آدرس انترنتی به سایت " بابا" دعوت به عمل آورده اید. اینک ، از شما تقاضا به عمل می آوریم تا آدرس انترنتی ( سازمان کارگران افغانستان) را در آن بخش مثبوت دارید. با شد تا علاقمندان و دوستداران مبارزه انقلابی ، با بررسی آن بخش، از آدرس انترنتی ما آگاهی یابند.

                                  با احترامات رفیقانه

                            سازمان کارگران افغانستان

 

  

آدرس انترنتی سازمان کارگران افغانستان:

www.proletar.blogfa.com 

****

15 مای 2009

دوست گرامی نادر نظری؛

یادداشت مختصر کنونی را فقط برای روشن ساختن مسئله، و جهت اطمینان خاطر شما می نویسیم.

پس از بررسی مجدد ایمیل ها، این نکته توجه ما را بخود جلب نمود که شما، نوشته "منابع طبیعی افغانستان ..." را به روز چهارشنبه 13 مای، 2 بار به آدرس (بابا) فرستاده اید:

 بار اول به ساعت 13 و 8 دقیقه بعد از ظهر و آنهم با فورمات  docx ؛  و مرتبه دوم به ساعت 23  و 2  دقیقه شب و آنهم با فورمات  word ؛

همین نکته، ابهام ایجاد شده در ذهن خودمان را هم روشن میسازد که نمی دانستیم، چطور  به یکبارگی قادر به خوانش ایمیل شما گردیده ایم!

ما فقط به کمک ایمیل دوم  با فورمات word ،  قادر به باز کردن و مطالعه مطلب ارسالی شما گردیده ایم؛  در حالیکه باز نمودن ایمیل اولی با فورمات docx ، کماکان برای ما مقدور نمیباشد؛ و اینهم، اظهار نظر دوستی را تأیید میدارد که حین ضرورت، به لحاظ فنی ما را رهنمایی و کمک می نماید.

توقع میرود که از این پس، شما هم مطالب تان را فقط با فورمات- doc  word ، ثبت، و ایمیل نمایید!

                                                                                                                                    به آرزوی تندرستی!

                                                                                                                                               (بابا)

  

15 مای 2009

دوست گرامی نادر نظری؛

با عرض سلام. جوابیه توضیحی شما را دریافت نمودیم. چنانچه ملاحظه نموده اید، نوشته ارسالی شما در دو فورمات HTML  و  PDF  در (بابا) به نشر رسیده است. البته لازم به یادآوری است که نشر "تاراج منابع طبیعی افغانستان" در (بابا)، به رویت همان فورمات  Word صورت گرفته است، چون شما نوشته تان را فقط به همین فورمات ارسال نموده اید، و نه  به شکل PDF .

نشر بطریقه PDF  توسط (بابا)، بخاطری بوده است که می خواستیم عنوان نوشته شما را که بمثابه تصویر، یعنی به سیستم JPEG  تهیه شده است، نیز حفظ نموده باشیم، در حالیکه برای نشر آن بطریقه HTML، (بابا) ناگزیر بود که عنوان را، خود  تهیه نماید.

متذکر باید شد که در باز نمودن یا خواندن مطالب رسیده برای (بابا) به فورمات Word ، ما اصلا مشکلی نداریم، چون (بابا) هم به هر دو  Word  ( 2003 ــ  2007  ) دسترسی داشته و عملا از آنها استفاده می نماید.

ما تنها در بازنمودن آن مطالب رسیده به مشکل مواجه میگردیم، که با docx – dokument  ثبت و ارسال شده باشد، و نه با Word – Dokument  .

نوشته شما به همان شکل docx  ارسال شده بود که باز نمودن آن برای ما مقدور نبوده، و به همین دلیل لازم بود طی نامه ای، شما را در  جریان می گذاشتیم؛ اینکه با صرف مساعی زیاد بالآخره چگونه مشکل حل گردید، راستش را بگوییم، خود ما هم نمی دانیم!!

در ارتباط با جوابیه توضیحی شما، بازهم این یادداشت نگاشته شد. 

                                                                                                 موفق باشید!                                                                                                   ( بابا )

                                                                                                                     

مسئولین محترم سایت بابا درود بر شما!

ایمل شما را دریافت کردم . خدمت شما  عرض شود که من آفس 2007 دارم  و فایل  ها را بصورت ورد برای تان روان کردم. ورد 2007 یک وابشنی هم دارد که کسانیکه ورد 2003 دارند هم میتوانند نوشته ورد 2007 را باز  کنند. من هم نوشته ام را با  همین وابشن خدمت تان فرستادم. اینکه باز هم نتوانسته اید آن را دریافت کنید، شاید مشکل کامپیوتر شما باشد.

با این وجود من ندانستم که شما فایل ورد آن نوشته را دریافت کرده اید، یا اینکه آن را از روی پی دی ایف تایپ کرده اید. بهر حال از اینکه نوشته را از نظر غلطی های تایپی و گرامری اصلاح و نشر نموده اید، از شما تشکر میکنم.

با احترام  نادر نظری

  15 می 2009    

                                                                              

                              

13 مای 2009

دوست ارجمند نادر نظری؛

با عرض سلام و تمنیات رفیقانه. متأسفیم که نمی توانیم مطلب ارسالی شما بعنوان (منابع طبیعی افغانستان ) را باز نموده و به نشر آن اقدام نماییم. علت این ناتوانی، بازهم همان مشکل قدیمی میباشد. طوری که پیداست، شما برای نگارش و نشر مطالب خود تان، از فورمات docx   یعنی Datei Typ: docx  کار میگیرید که باز نمودن آن برای ما مقدور نمیباشد. لطفا نگاشته خودتان را  با فورمات Word یا  Datei Typ: Word – Dokument  ثبت و سپس ایمیل نمایید، تا ما  بتوانیم آنرا بخوانیم. و یا هم  خیلی ساده  آنرا بطریقه PDF  تهیه و ارسال کنید. جهت اطلاع شما، این یادداشت ارسال شد.

                                                                                                                                               (بابا)                        

                                           

****

 

24 مارچ 2009

رفیق بسیار گرامی کبیر توخی؛

متقابلا بدینوسیله مراتب تبریکات رفقای "قطب نما" و "بابا" را بمناسبت "سال نو" به خدمت شما و شاعر آزاده ما خانم "رحیمه توخی" عرض داشته، تندرستی و  شادکامی ایشان را آرزو  می بریم؛ متمنی ایم که این سال برای همه ما، سال بهبودی، سال تلاش، مجاهدت، و پیروزی در راستای نیل به همان آرمان ها و ایده آل های انقلابی مان باشد!

بخش پنجم " شمه ای از جنایات سوسیال امپریالیزم شوروی ..." را بدست آورده، و بلافاصله آنرا در (بابا) به نشر رسانیدیم؛  در همین رابطه، ایمیل هایی هم از شما به آدرس (بابا) مواصلت نموده است که مخاطب شان اما، سایت (پیام آزادی) بوده، و سهوا به (بابا) ارسال شده اند. یادآوری این نکته در اینجا بخاطریست، که شما جهت نشر آن در (پیام آزادی) بیهوده انتظار نمانده، و نسخه مربوطه را بتوانید، بار دیگر به آن آدرس ارسال نمایید.

پیروز باشید!

       (بابا)       

                                                                                                                                                                            

23 مارچ 2009

سلام های فراوان و درود های پرحرارت به تمام رفقا و دوستان؛

سال نو را برای تمام رفقا و دوستان گرامی (نشریه گرامی "قطب نما" و سایت وزین "بابا" ) تبریک می گویم.

اینک بخش پنج "شمه ای از جنایات سوسیال امپریالیزم شوروی در زندان مخوف پلچرخی" پیوست همین ایمل برایتان فرستاده شد.

                             کبیر توخی

 **********

24 مارچ 2009

دوست گرانمایه شاعر آزاده سوما کاویانی؛

بدینوسیله "سال نو" را برای شما تبریک عرض نموده، سلامتی، بهروزی و پیروزی های بیشتر و همیشگی شما را آرزو می نماییم! اینکه در نگارش و نشر این نامه، چند روزی تأخیر بعمل آمده است، امیدواریم که معذرت ما را بپذیرید!

از حسن نظر و ملاحظات تشویق آمیز تان پیرامون (بابا) ممنون و سپاسگذاریم. اینکه شما مطالب منتشره در (بابا) را دلچسپ یافته، و همه را با علاقمندی مطالعه و پیگیری می نمایید، برای ما هم مایه دلگرمی میباشد. در واقع اگر قرار به یادآوری و چه بسا تمجید از گوشه هایی از کار نشراتی (بابا) در میان باشد، بایست اذعان داشت که مستحق آن هم، همانا همرزمان و دوستداران با درد، با احساس، و وظیفه شناس از جمله خود شما، توخی ها، و ... میباشند.  این نکته را ما همواره بیان داشته، و باردیگر در اینجا خاطرنشان میسازیم، که (بابا) بدون همسویی ها و تلاش های باهمی همرزمان و دوستداران وفاشعار خودش، هیچ نبوده و نمیتواند هم باشد. شما بطور مشخص از مساعی ارزشمند و پشتکار خستگی ناپذیر رفیق کبیر توخی یادآور شده اید، که ما هم، در بیان همین قدردانی، شما را همراهی نموده، و توقع داریم که سجایای پسندیده "توخی ها"، شامل حال همه ما گردیده، و رفقای همرزم (رحیمه و کبیر)، نمونه های خوبی برای تلاش، پشتکار، و درک ضرورت ها و رسالتمندی ها باشند!

در ارتباط با "قید زمانی یا تاریخ" در پای نگاشته ها و سروده های شما، ما اصولا هیچ گفتنی ای نداریم؛  دوستی و آنهم پس از مشورت با شما، در قسمت تصحیح یا حذف زمان نگارش یکی از سروده ها، با ما تماس گرفته، که (بابا) هم در نتیجه، بر سفارش ایشان تمکین، و چنانچه ملاحظه نموده باشید، در زمینه اقدام مقتضی نموده است.

به امید موفقیت های بیشتر و همیشگی شما!                    

                        (بابا)

 

18 مارچ 2009

با درود فراوان بہ ھمہ دست اندر کاران سایت وزین بابا!

من مانند ھمیشہ ھمہ روزہ بہ سایت بابا سر می زنم و مطالب تازہ را در آن مطالعہ می کنم از نوشتہ ھا می آموزم و از اشعار لذت  میبرم خصوصا از مطالب ارزندہ و پر ارزش کہ محترم کبیر تو خی می نویسدکہ من می خواھم توسط ھمین نامہ از ایشان قدر دانی  کنم کہ با وجود ناراحتی ھای جسمی ھمیشہ پر از انرجی انقلابی  استند وآرزو می کنم ھمہ مانند شان احساس مسولیت کردہ و  در روشن ساختن بسیاری از نقاط بہ کسانی مانند من کمک  کنند و از شما صمیمانہ سپاس گذارم کہ با گذاشتن مطالب ارزندہ در سایت بہ گیرائی و اھمیت سایت افزودہ اید و ھمراہ با این نامہ ضمیمۂ دارم ، در مورد تاریخ اکـثرنوشتہ ھای خود باید بگویم کہ این ھا ھمہ در زمان ھای مختلف نو شتہ شدہ اند و من کوشیدہ ام تا تاریخ واقعی ھمان نوشتہ را بنویسم زیرا این تواریخ برای من اھمیت دارند. البتہ بسیاری از نوشتہ ھای من تاریخ ندارند ولی بعد از انتقاد یک استاد بسیار محترم در پشاور و اینکہ  گفتند باید ھر نو شتہ تاریخ خود را داشتہ باشد تا فھمیدہ شود کہ در کدام زمان و تحت کدام شرایط نو شتہ شدہ است،کوشش کردہ ام تا درپای نوشتہ ھا تاریخ  .بگذارم

در اخیر دست ھای مقاوم تانرا صمیمانہ می فشارم.

                                                  سوما کاویانی

 

 ********

19 فبروری 2009

دوست گرامی بیدق؛

از لطف و همچنان از زحمت همیشگی نامه نویسی شما ممنون و سپاسگذاریم. از اینکه نمی توانیم در پاسخ به اظهارات آمده در همین نامه اخیر تان بطور مشخص چیزی بنویسیم، خیلی معذرت می خواهیم؛ باور کنید، نتوانستیم بدرستی منظور تان را درک نماییم!

آیا مراد اینست که (بابا) در خطاب به بعضی از همرزمان، بگذارید بگوییم زنان رزمنده، یک ترمینولوژی مناسب را بکار نگرفته؛ بطور مثال همرزم گرانمایه رحیمه توخی، و یا هم عده دیگری از همرزمان گرانقدر خودمان را، بجای "رفیق"، "دوست" خطاب نموده و می نماید؟

نمیدانیم که آیا مقصود شما همین است یا چیز دیگری که ما نتوانستیم آنرا دریابیم؟

 جای هیچ شک و شبهه ای نیست که همین دوستانی که شما از ایشان نام برده اید، رفیقان راه و همرزمان بسیار گرانقدر ما بوده، و سهم شان هم در کارزار مبارزاتی بطور عام، و بویژه در پیشبرد امور "قطب نما" و "بابا" ، اگر نه بیشتر، ولی به هیچوجه کمتر از رفقای مرد شان نبوده و نمیباشد؛ همین باور و قناعت "قطب نما" و  (بابا) را شما می توانید بطور مثال در ارزیابی و تمجید از "خاطرات هشت سال پایوازی..." رحیمه توخی؛ در ستایش و تمجید از کار های سوما کاویانی؛ و به همین وتیره در تقدیر و ستایش از کار های "انگک و بنگک" مطالعه نمایید.  باید بخاطر بسپارید که ما نه به معیارهای مردسالارانه باور داریم، و نه هم با ذهنیت "فمینیستی" تفکیک و تمایز میان زن و مرد در امر مبارزه و باقی مسایل زندگی نگاه کرده و میکنیم. برای آشنایی با مبانی فکری و نگرش بنیادی ما، گذشته از همه، لطفا شما یکبار بطور مثال نوشته ر. رهیاب بعنوان "هشت مارچ ــ نمادی از مبارزه و مقاومت!" منتشره در (بابا) را مرور نمایید!

 البته در خطاب با هر کسی که با (بابا) مراوده کتبی می نماید، ما عادتا بر همان ترمینولوژی های بکارگرفته توسط خودشان تکیه میکنیم، چه زن باشد، و چه مرد؛ و این همان ظاهر مسئله است که نمیتواند به تنهایی و بطور حتم، نه نگرش اصلی (بابا) ، و نه هم مقام حقیقی و ارزش کار کسی را تبیین کند. امیدواریم که شما هم به چنین ظواهری خودتان را مشغول نسازید!

                                                                موفق باشید!

                                                                      (بابا)

 

18  فبرور 2009

بید ق

بسایت  بابا  ؛

دوستان نهایت عزیز ! از اینکه به من  و مشورة  من  ارج  گذاشتید ، بار دیگر به ممنونیت من افزودید . ( این را وفا بعهد میگویند ) . در اینجا وظیفۀ خود میدانم که از دوست عزیز و رزمندۀ برجسته   رحیمه توخی  تشکر نمایم  که در رابطه به  واژۀ  " امید  " دقت نموده  وبه  معلومات من افزوده اند .

و اینبا ر  انتقا د ؛ در پیشانی سایت  بابا  میخوا نیم که ، سایت همۀ رهروا ن  راه آزادی ، دموکرا سی ، و ........ .که من شخص  رحیمه توخی  را یکی از این رهروا ن  دانسته که در پر  درخششتر شد ن  سایت  خود  ( بابا )  دست  کمی از یار رزمنده   کبیر توخی  ندارند .هم چنین دوست سابقه دار ـ قطب نما و سایت  بابا  به  نا م  مستعا ر  و یا هم  اصلی ، خا نم  سوما کاویا نی ، و یا اگر هم  به مشا جرۀ  که در سایت  بابا  و  قطب نما ، در رابطه  به یک منتقد  بنا م  ( ف ـ س )  و ( انگک  و بنگک ) ، که موضوعش  شوخی با  شعر  شاعران  میباشد ، دوست عزیز  رحیمه  توخی توجه  نموده با شند ، که حتماُ  نموده اند !  انگک و بنگک ، طوریکه ادعا شده است  نا م  مستعار دو  زن رزمندۀ  دیگر است که در سایت  بابا  سهمد ار هستند . اگر این ها را حد اقل بحسا ب آوریم ، وقتی دست اندرکا را ن  سایت  بابا  را مخاطب قرار داده بگوئیم ،  برادران عزیز  سلا م به شما ! آ یا این خود  جفا به یک بخش دیگر دست اندرکارا ن  بابا  نیست ؟؟  و من نمیدانم که چرا دست اندرکارا ن  بابا  با همۀ  آگاهی که دارند  از کنار موضوع  به آرامی گزشته اند  و همیشه  دوست عزیز  رحیمه توخی  خطا ب نموده اند . و شاید  هم اینرا  گستا خی دانسته ، و این گستاخی را به خوانندگان  گذاشته اند . ( ........ وزنۀ بار بدوش من بیچاره فتا د  ) . با عرض حرمت ، مئوفق باشید و

 

 

 **********

13 فبروری 2009

دوست گرامی شاعر آزاده رحیمه توخی؛

با عرض حرمت و سلام های صمیمانه!

 مجموعه شعری "ای کارگر" ــ جلد سوم ــ را باردیگر ارسال نموده بودید؛  البته چنانچه قبلا هم خدمت تان بعرض رسانیده بودیم، برای انتشار این دفتر بطریقه HTML  و آنهم با استفاده از سیستم Frontpage  که "بابا" با آن کار می نماید، ناخواسته تغییراتی در دیزاین اصلی، یعنی در همان شکل و رنگ های انتخابی خودتان رونما میگردد، مگر اینکه همه تغییرات حادث را، از نو  و کلمه به کلمه دستکاری نموده و  بحالت اولی برگردانید. این کار ــ در صورتیکه متن هم طولانی باشد ــ  رویهمرفته مستلزم صرف وقت زیادی میباشد، که اینبار ما ناگزیر به انجام آن بودیم.

 اگر  استفاده ار فورمات PDF  برای ما بسیار راحت تر  و  از نظر زمانی هم با صرفه تر میباشد، نتیجه آن، چنانچه میدانید، همان چیزی خواهد بود که شما خودتان انتخاب نموده اید، و ایجاب هیچ تصرفی از جانب ما را نمی نماید.

 در همین متن ارسالی 12 فبروری، جمله ای در اهدائیه خودتان ( به کارگرانی که بر ضد اشکال ) از قید قلم افتاده بود که ما، البته با مراجعه به متن چاپ شده قبلی، آنرا تکمیل نمودیم. امیدواریم که در اینکار، خودسرانه عمل ننموده باشیم!

بهرحال مجموعه شعری (ای کارگر) ــ جلد سوم ــ  اینک با فورمات انتخابی خودتان HTML ، البته در کنار  فورمات قبلا به نشر رسیده آن بطریقه PDF ،  در  بخش مختص بخودتان در صفحه "شعر و ادب" جابجا گردید.

                                                                                         موفقیت های مزید و همیشگی شما را خواهانیم!

                                                                                                                     (بابا)

 

 *********

11 فبروری 2009

رفیق گرامی بابک آزاد؛

با درودها و تمنیات رفیقانه! سروده پابلو نرودا را دریافت نموده و از این بابت مراتب سپاس و امتنان خویش را بدینوسیله پیشکش تان می نماییم؛ شما می توانید همین اکنون آنرا در (بابا) تماشا کنید.

سروده ای زیبا و دل انگیز، با پیامی عالی و رهگشا!  انتخاب همین سروده و آنهم در همآهنگی با یک طبیعت دلکش و دیدنی، رویهمرفته نمایانگر ذوق و سلیقه خیلی لطیف و زیباپسند میباشد. امیدواریم علاقمندان (بابا) هم از دیدن و خواندن همین سروده لذت برده، و پیام نهفته در آنرا جذب نمایند!

از ارسال فیلم ویدیویی همان کفش های "اهدایی" به جورج. دبلیو. بوش هم در اینجا تشکر می نماییم.

                                                                                                                                دست تان درد نکند!

                                                                                                                                        (بابا)

 

 

10 فبروری 2009

سلام رفقا؛

ضمیمه را ببینید!

                          با سپاس

                           بابک

************

10 فبروری 2009

دوست گرامی شاعر آزاده رحیمه توخی؛

با عرض سلام و تمنیات صمیمانه! از حسن نظر شما پیرامون (بابا) ممنون و سپاسگذاریم. تشویق ها و تشجیعات محبت آمیز همیشگی دوستان، بگونه پیشنهادات، انتقادات، و رهنمود های سازنده و الهام بخش شان، یقینا که مایه دلگرمی و قوت قلب ما بوده، و بر یک چنین زمینه ایست که (بابا) میتواند در پیشبرد موفقانه وجایب مبارزاتی خودش، که تبلیغ و ترویج ایده ها و اندیشه های دموکراتیک و انقلابی در صدر آن قرار دارد، مطمئن و امیدوار باشد.

توقع میرود که "بخش نامه ها" هم، البته به سعی و همت همرزمان و علاقمندان (بابا)، به سمتی سیر و ارتقا نماید که محصله آن از جهتی هم، گذار از علایق دو جانبه میان خواننده و (بابا)، به برقراری مراودات و مبادلات فکری میان خود خوانندگان باشد؛  نامه شاعر رزمنده ما خانم توخی، با اعلام دلچسپی و چه بسا مشارکت عملی در زمینه توضیح مطلب مطروحه توسط دوست ما "بیدق"، خوشبختانه گامی در همین راستا تلقی میگردد. امیدواریم که از شرح و تذکرات آمده در نامه خانم توخی، نه تنها آقای "بیدق" و دست اندرکاران (بابا)، بلکه یک جمع گسترده ای از خوانندگان علاقمند، مستفید گردند.

متأسفیم از اینکه دوستانی نتوانسته اند، دفتر شعری شما "ای کارگر" را از طریق (بابا) مطالعه نمایند؛ البته باید بگوییم که ما بلافاصله پس از دریافت نامه تان، مسئله را بازنگری نمودیم، که رویهمرفته به اشکالی در زمینه برنخوردیم. علاوتا برای نشر فورمات (Word ) همین دفتر شعری، همچنان آزمایشی بعمل آمد، که متأسفانه نتیجه آن رضایت بخش نبود، زیرا برای نشر آن میبایست از سیستم Frontpage   استفاده شود که در نتیجه، دیزاین های اشعار و سلیقه ای که در آن بکار رفته، برهم می خوردند.

در خاتمه یکباردیگر از همسویی و مساعی رزمجویانه شما بدینوسیله قدردانی نموده، و موفقیت های مزید شما را آرزو میداریم!

                 با عرض ارادت

                       (بابا)

                                                                                                                           

                                                                                                                                                             

    فبروری 2009 9

برادران گرانمایه و عزیز!

 سلامهای پرحرارت و صمیمانه ام را بدینوسیله تقدیم میدارم .

من ازمطالعه بخشهای مختلف سایت وزین و نازنین " بابا " بهره می گیرم . بخش نامه ها که می توان آنرا رابطه مکاتباتی دوطرف (نویسنده و بابا ) در کمترین مدت، دانست، هم مورد دلچسپی ام می باشد؛ زیرا که ازاین بخش نیز می آموزم . جواب مهرآفرین و بسیارمؤدبانه وپرمحتوای شما به نامه های دوستان و خوانندگان گرامی بابا از جاذبه خاصی برخوردار  است . من جمله به پاسخ دوست گرامی بیدق که بدرستی در مورد واژه ( امید) از جانب هواداران "باب" اشاره نموده اند : " من براستی از شکافتن و بررسی عمیقاً دیالکتیکی جهات مختلف هر بُعد کلمه امید، یا در شکل رساتر آن مقولۀ( امید)، آموختم . از آنجایی که هر مقوله، خود کلی ترین مفاهیمی است که در جریان یک علم تدوین می شود واساس و بنیاد آن علم را تشکیل می دهد ؛ بدینگونه می توان گفت که مقوله یا واژه امید درجریان پروسه کارمشترک شکل گرفته و ذهن نشین افراد مصروف به کار گردیده است ،همانطوری که سایرمقوله های تولید نعم مادی ،یعنی ابزار کار؛ مثل داس و چکش و یوغ واسپار ، اره و رنده  وتیشه و… زاده همین روند بوده و در مناسبات فی مابین تولیدکنندگان  شکل گرفته است.

 نسل های پیشینۀ این مقولات ( داس، چکش، اره و تیشه و رنده و… ) ابتدائی و دارای مفاهیم ساده بودند. این آلات و ادوات کار در روند تکامل تولید نعم مادی  طی هزاران سال ابعاد کارکرد های وسیعتری پیداکردند. تکامل کردندو هم اکنون می بینیم  که همان افزار تولیدی ؛ یعنی داس به ماشین های غول پیکر درو بیشترفته و کمپیوتری شده و چکش همچنان باوزن چندین تن که بر آهن  گداخته بر سنگدان پرقدرتی تکامل کرده ، کوبیده  می شود و به شکل دلخواه در می آید که هر دو با یک حرکت انگشت به کار خود ادامه می دهند . هر کدام نظر به ابعاد کارکرد هایش دارای مفاهیم وسعیتر و پیچیده تر شده، بنابرین مقوله (امید) هم در روند تاریخی تولید نعم مادی، طی هزاران سال، از ساده و بسیط به بغرنج و پیچیده تکامل کرده و بیشترین و کلی ترین مفاهیم را  در خود گنجانیده و در یک لحظه زود گذر در اذهان خواننده و یا شنونده تداعی می شود .هرگاهی که در جریان کار تولیدی ( مقولات تولیدی ) ، یا در جریان کار سیاسی ( مقولات سیاسی) یا در جریان کار اقتصادی ( مقولات اقتصادی ) یا در جریان کار ادبی و فرهنگی و هنری و کارطبی و نظامی ( مقولات نظامی ) ، هر کدام ازمقولات علماً تکامل یافته، در جایش به کار گرفته نشود ودر قالب اصلی اش ننشیند ؛ فاجعه های بس بزرگی را بار می آورد؛ مانند آنانی که مفاهیم متن و مضمون  مقوله کودتا را بدرستی درک ننموده آنرا به جای انقلاب می گیرند و یا درک نموده عامدانه محتوای آنرا پوشش انقلاب می دهند و خلقهای کشور شان را می فریبند ( کودتای داود خان و تره کی و… ) و یا مقوله " ملل متحد " که در اصل وحدت ملت ها نبوده بل وحدت طبقات حاکمه کشورها بوده  ،می باید گفته شود " طبقات حاکمه متحده " . و یا  اپورتونیزم تمام عیار رهبری حزب کمونیست م.ل.م نیپال چسپیده به پارلمان بورژوازی کمپرادور و زمینداران بزرگ وابسته به امپریالیزم که شکل دیگری ازبه اصطلاح" رهیافت انقلاب" جازده شده است .

    این دوست گرانقدرو دقیق ما ( بیدق ) گوشۀ صفحه ای را  بلند کرده و در ذهن خوانندگان نقطه گذاری  نموده  که  " امید " آن دیده و خوانده شده  می  تواند [ می بینم که واژۀ  امید درذهنیت  باب  و هوادارانش خوانائی دارد که همیش در این راستا تبلیغ صورت گرفته و میگیرد که باید " با امید زندگی کرد که نا امید شیطان است " اما شیوۀ که در ذهنیت باب و هوادارانش خوانائی دارد …"   ] ؛ مگرباز کردن تمام صفحه و صفحات که  متن اصلی آن  مسایل بس حیاتی عینیت انقلابات کشورها را  بگونه ای به دامن نرم ذهن (یعنی به مقوله " امید ") آگاهانه و عامدانه سمت و سو می دهد ؛ از وظایف بسیار  اساسی و مبرم ما می باشد.

درخاتمه یاد آور می شوم که از مدت هاست دوستانی تیلفونی با من تماس گرفته از اینکه دفترم شعر جلد سوم " ای کارگر " در سایت  بابا باز نمی شود  ( منهم موفق نشدم  - مانند برخی از دوستان در بعضی از کشور ها - آنرا باز نمایم ). از همین سبب پیوست همین ایمل مجموع فایل ( " ای کارگر" ) رادرشکل غیر پی دی اف یعنی (WORD )    برایتان ارسال کردم .

                     دست پر توان تان درد نکند

                            ( رحیمه توخی)

 

********** 

9 فبروری 2009

 دوست بسیار ارجمند بیدق؛

صحتمند و شادکام باشید!  شما در نامه تان مقوله "شاه شجاع سوم" را بمیان کشیده و کنایتا به این نکته اشاره می نمایید که گویا کسانی هستند که به اطلاق همین مقوله بر شخص کرزی باور نداشته و بنابراین، موضع "جبهه متحد ضد امپریالیسم و ارتجاع ــ  افغانستان" را هم در اینخصوص، جدی تلقی نمیکنند و میکوشند آنرا کمرنگ جلوه دهند. شما مبنای همین استنباط و باور خودتان را، گزارشی قلمداد نموده اید که میبایست در همین اواخر در سایت "گفتمان" به نشر رسیده باشد.

البته باید بگوییم که ما از این گزارش هیچگونه اطلاعی نداشته، و نمی دانیم که در آن آیا از "جبهه..." و ارگان نشراتی آن "قطب نما"، اسما ذکری بعمل آمده است یا خیر؛ و چگونه است که شما به این باور رسیده اید که هدف گزارشگر، کمرنگ جلوه دادن موضع "جبهه..." میباشد؟

راستش راجع به همین گزارشی که شما بدان اشاره می نمایید، نمی دانستیم و نمی دانیم چه بگوییم! چنانچه گزارشگر محترم واقعا قصد کرده باشد که واقعیت وجودی شخص "شاه شجاع سوم" را انکار، تا براین پایه مصداقیت خود همین مقوله را هم به سوال کشد، ایجاب می نمود تا برای این مقصد، تحلیلی بسیار جامع علمی و مستدل از اوضاع و شرایط عینی حاکم بر جامعه بدست داده و از اینطریق ــ البته برخلاف مواضع نیروهای انقلابی مردمی، که فکر و نظر اکثریت مردم آزاده و آزادیخواه کشور را نمایندگی می نمایند ــ قبل از همه، ثابت می ساخت که کشورش افغانستان، نه یک کشور اشغالی، بلکه آزاد و مستقل میباشد که برای حراست از حاکمیت ملی، حفظ امنیت، ... و پیشبرد امور جامعه، منحصرا به نیروی خود و به درایت رهبران وطندوست، پاکدامن، خوشنام، کارآزموده، منتخب، و صاحب اراده و استقلال خودش متکی میباشد.

با یک چنین کار و تلاش ارزشمندی بود که ما و امثال ما هم ضرورتا، خودمان را موظف میدانستیم تا به شیوه متناسبی، به ارزیابی و نقد نظرات ایشان بپردازیم؛ اما چنانچه خود بهتر می دانید، گزارشگر مورد نظر به چنین کاری مبادرت نورزیده، برعکس بقول شما احتمالا کوشیده است و آنهم البته با لطیفه گویی، تا موضعگیری "قطب نما" را گویا کمرنگ جلوه گر سازد!!!

بهر حال چنانچه این احتمال وارد هم باشد، اما گمان نمی رود که مقدور باشد، با لطیفه گویی و یک گزارش طنز آمیز، مقوله "شاه شجاع سوم" را از هستی اجتماعی ساقط، و براین نهج، موضع "جبهه..." را هم، کمرنگ و بی اعتبار  گردانید؛ بمصداق ضرب المثل معروف، "آفتاب را نمیشود با دو انگشت پنهان ساخت".

برعلاوه موکدا باید بعرض رسانید که این تنها "جبهه..." نبوده و نیست که از "شاه شجاع سوم" صحبت می نماید.

 اگر اعلامیه های نامبرده "جبهه..." ، اولین منشوراتی هم بوده باشند که اصطلاح "شاه شجاع سوم" را بکار می برند، ولی این اختراع "جبهه..." نبوده، تا آنرا هم ساده و رایگان تفویض جناب کرزی نماید؛ چه این مشخصا امپریالیست های امریکایی هستند که با استخدام آقای کرزی و نصب وی در مقام کنونی "شاه شجاع امریکایی"، به همین لقب ایشانرا تاجپوشی نموده اند؛ دقیقا همانطوری که شوروی ها سلف وی، یعنی ببرک کارمل، و انگلیس ها شاه شجاع ابدالی را.

"شاه شجاع" مقوله ایست سیاسی تاریخی با مفهومی یگانه، گویا، و قابل فهم برای همه، که از نظر زمانی هم، حد اقل سه سده متوالی را بهم پیوند میدهد؛ پس شاه شجاع اول، دوم، و سوم، نه القابی اختراعی، ذهنی و تجریدی؛ نه اسمای بدون مسما؛ و نه حتی شخصیت هایی خیالی افسانه ای، بلکه موجوداتی بوده و میباشند عینی تاریخی، همسرشت، و همسرنوشت.

شاه شجاع سوم محصولیست امریکایی، و با همین خصوصیت است که مقام تاریخی می یابد؛ و این نه تنها موضع "جبهه..." و "قطب نما" ، بلکه واقعیتی میباشد که باور و قناعت اکثریت مردم آزاده و وفاشعار کشور را تداعی می نماید که بگواهی تاریخ، هماره در محراق دفاع از آزادی، از هیچ ایثار  و فداکاری ای دریغ ننموده و بدینوسیله، بخون خویش خط فاصل خودشان را با هرگونه مزدورمنشی، عبودیت، و ننگ اسارت استعماری ترسیم نموده اند.

با همه این احوال، شگفتی نخواهد داشت، چنانچه در قبول این واقعیت و کاربرد مقوله "شاه شجاع سوم" تردید نمایند؛ و یا هم اطلاق آنرا بر  شخص کرزی، بباد تمسخر و استهزا بگیرند.

اگر برای برخی ها از قماش همین گزارشگر مورد نظر و فعالین شورای بسیار بدنام دموکراسی، که اینک سایت "گفتمان" را اداره می نمایند، کرزی یک شخصیت ملی صاحب وجهه بین المللی، یک رئیس جمهور منتخب مردم و دارای مشروعیت دموکراتیک میباشد و ...؛ پس منطقا نمیتوان و نباید انتظار داشت که آنها همچنان، با اطلاق لقب "شاه شجاع سوم" بر همین مرجع آمال و آرزوهای خودشان، همنوایی نشان داده و از آن استقبال نمایند؛ چون آنها هم بر مدلول و هم بر پیشینه تاریخی همین مقوله بعنوان سمبولی از غدر، خیانت، بیگانه پرستی، میهن فروشی ... و شخصی که همه همین سجایای خیلی زشت و نکوهیده را در خویشتن خود متجسم میسازد، کاملا وقوف دارند. بنابراین پذیرش این تسمیه و به رسمیت شناختن آن توسط آنها، بمعنای اعتراف به خیانت ملی، و تسلیم طلبی خود آنها نیز خواهد بود؛ چون آنها هم در همه کارنامه های سیاه و ننگین همین دولت دست نشانده و حامیان بین المللی آن شریک بوده، و لکه ننگین تاریخی را بر جبین دارند و ........

                                                                                                                        با عرض ارادت

                                                                                                                            (بابا)    

 

4  فبرور 2009

بیدق

دوستان خوب نویس سلا م به شما!

باز هم مشوره  با ـ  بابا ـ

من چندی قبل در سایت ـ بابا ـ دو نوشتۀ معجز را بنام های ( طنز تاریخ منتشره  11ـ جون ـ 2002  مطابق  22 ـ جوزای ـ1381 هجری، و نوشتۀ  کمیدی لویه جرگه وشاه شجاع سوم  منتشره  21 ـ جون ـ 2002 ـ مطابق اول سرطان ـ1381 ـ هجری ـ ) را که از آدرس جبهۀ متحد ضد امپریالیزم و ارتجاع ــ افغانستان، در رابطه به  گپ روز که فکر میکنم در ابتدا بصورت دو اعلامیه تکثیر وتوزیع وبعدأ در شمارۀ دوم نشریۀ قطب نما که جای مناسبش را در سایت ـ بابا ـ این یگانه حاملش یافته است، مطا لعه نموده ام، و باید گفت که دست شما درد نکند .

اما!  در این اواخر بتاریخ 27 ـ 01 ـ 2009  در سایت گفتمان ، نوشتۀ توسط یک راپورنویس  بعد از اندیشیدن زیاد به نشر رسیده است و این راپور را ارائه نموده است . راپورنویس مینویسد "  که در تابستان  1382  در جلسۀ کابینۀ که بریاست کرزی در آستانۀ تجلیل از 28  اسد دائر شده بود حرفهای بین وزیران رد و بدل شد و جلسه قبل از ظهر به پایان رسید، و بعدتر وزیران جهت صرف نان که مهمان رئیس کابینه بودند به دور میز غذا تشریف بردند.  در شروع نان خوردن هیچ صدای شنیده نمیشد بجز صدای قاشق و پنجه، که دفعتأ  صدای یکی از حاضرین همه را متوجۀ خود ساخت.  این صدا ، صدای  اکبر وزیر  بود که  کرزی  را مخاطب قرار داده  و سئوال میکند که  کرزی صاحب شما از  شاه شجاع  و ببرک کارمل  چه فرق دارید ؟  من که در صحیح بودن این راپور نمیتوانم  باور داشته باشم؟!  اما ، باین باور میباشم که راپور نویس قصد کرده است که موضع گیری جبهۀ متحد ضد امپریالیزم و ارتجاع ــ افغانستان  و ارگان نشراتی اش  نشریۀ قطب نما  را کمرنگ جلوه دهد.  شما  چطور ؟  موفق باشید . 

 

 ************

 

دوست گرامی همایون کریم زاده؛

با درودها و تمنیات رفیقانه!

اینکه نشرات ما را دلچسپ و خواندنی یافته و از مدت ها بدینسو ما را همراهی نموده اید، مایه خوشی و دلگرمی ما بوده، و بدینوسیله از  لطف و حسن نظر شما تشکر می نماییم.

نوشته ارسالی دوست شما، چنانچه ملاحظه می نمایید، در بخش تازه ها به نشر رسیده است. توقع میرود که دوستان خودتان را کماکان یاری و همراهی نمایید.

                                                                    به آرزوی تندرستی و موفقیت های شما!

                                                                                               (بابا)

 

1 فبروری 2009

سلام  به شما  دست اندرکاران نشریه گرامی " قطب نما" و سایت وزین و رهگشاه " بابا " تقدیم باد!

دوستان رزمنده !

 از مدتها بدینسو مضامین  انقلابی مجله "قطب نما" و سایت بسیار مقبول و با محتوای"بابا" و بخش نامه های  ارسالی علاقمندان و جوابیه آن نامه ها رامطالعه مینمایم . تصمیم بر آن شد تا نوشته ی دوستم  بریالی دربابایی را  تحت عنوان " بیائید ، جمعیت شورای نظار و مسعود را بهتر بشناسیم" غرض چاپ برایتان بفرستم

 نقطه نظرم در ارسال این نگاشته این است : تا زمانیکه باند جمعیت و شورای نظار و خاد روسی به ارث رسیده  به این طیف به مثابه یک قدرت  [چه در ارگانهای "دولت " کرزی چه در "شورا" ی آن ؛ یعنی این دو نهاد ساخته شده توسط امپریالیزم جنایتکار و اشغالگر امریکا ] درهمدستی با این کشور یعنی امریکا به کشتار مردم بی دفاع ما مشغولند؛ این نگاشته از اهمیت خاصی برخوردار خواهد بود .

 در راه آرمانهای والای خلق های اسیر افغانستان که در گام نخست بیرون انداختن نیرو های متجاوز به سرباندی امپریالیزم نهایت بیرحم و جنایتکار امریکا خواست آنان می باشد ؛  کوره رزم تانرا فروزانتر و دانش انقلابی تان را پر بار تر می خواهم .

                       همایون کریم زاده

 

***********

 

27 جنوری 2009

 درود بر شما عزیزان و خسته نباشید!

اعلامیه پالتاکی ضمیمه هست، جهت اطلاع رسانی.

از همکاری شما سپاسگذاریم.

                                             اتحاد سوسیالیستها

 

 ************

22 جنوری 2009

دوست بسیار ارجمند آقای بیدق؛

از لطف و محبت شما بازهم ممنون و سپاسگذاریم. اینکه نوشته (بابا) بطبع شما موافق، و رضایت تانرا هم حاصل نموده است، کمال خرسندی ما میباشد.

(بابا) از خود شما بوده که بدون تشویق، رهنمایی، و همکاری علاقمندان خودش، هیچ نمیباشد.

                                                                                                                سلامت و سرفراز باشید!

                                                                                                                                     (بابا)

 

22  جنوری  2009

بیدق 

من از پهنا و ژرفای کلام تان پی بردم     که ـ بابا ـ  میتواند کرد افشاء این معما را

و این بار با جرئت تما م آرزو  میکنم  که ـ بابا ـ ی  پر محبت،  پر فرزند باد!

دوستان رسالتمند، از اینکه بدون توجه بمشکلا ت و از جمله ناراحتی زمستانی، رسالت خود دانسته با حوصلة تمام با برخورد همه جانبه و تحقیقی بمشکل من توجه معطوف داشته و  وقت مصرف نموده اید، نه تنها من که کسان دیگری هم چون من کمال استفاده را خواهند برد. سپاس فراوان از شما.  باید متذ کر شد که به زحمتش میارزد.

از رهنمایی شما به آدرسهای نشانی شده هم ممنون شما هستم، اما فکر میکنم با سه مرتبه مطالعهُ همین جوابیه، دیگر به کتاب های متذکره ضرورت پیدا نشود. موفق باشید.

 

 ************

 22 جنوری 2009

رفیق گرامی کبیر توخی؛

به آرزوی تندرستی شما!  بخش دوم "پاره ای از عملکرد های گذشته سازمان "سیا" در امریکای لاتین و در افغانستان" را بدست آورده، و چنانچه ملاحظه می نمایید، بلافاصله در (بابا) انتشار یافت؛ زحمات شما مایه قدردانی و دلگرمی همه ما بوده و کماکان توفیق های همیشگی شما را آرزو می داریم.

بدیهی است که سخنان ناسنجیده و غیر مسئولانه سمیر افغان، بر طبع همه، مگر دشمنان مردم، گران آید؛ البته ما با این نام، هیچگونه آشنایی نداریم. با این وجود، لازم دیده شد تا ضمن یادداشتی، توجه وی را به بعضی مسایل جلب نماییم، تا اگر بر فکر و شیوه برخورد خودش تجدید نظر نموده و در آینده، مسئولانه تر اظهار نظر کند.

اینکه شما اظهار علاقمندی نموده اید تا در فرصت مساعدی، به جنبه ای از سخنان وی بازهم تماس گرفته و بدینوسیله، جناب ایشان را در درک مسایل و اتخاذ روش پسندیده و اصولی، یاری نمایید، امری بسیار مفید و آموزنده خواهد بود.

توفیق های مزید و همیشگی شما را خواهانیم!

                                                                  تندرست و شادکام باشید!

                                                                                  (بابا)

 

 **************

19 جنوری 2009

دوست گرانمایه آقای بیدق؛

با عرض سلام و آرزوی تندرستی شما!

از اظهار نظر محبت آمیز شما پیرامون (بابا) و زبان گفتارش که توجه شما را بخود معطوف داشته است، خیلی ممنون و سپاسگذاریم. اگر تشویق های صمیمانه دوستان مایه خرسندی و امیدواری (بابا) میباشد، نقد اصولی و رهنمود های سازنده ایشان هم، ممد کار نشراتی ما بوده که بنوبه خودش، در رسایی هرچه بیشتر زبان و چه بسا ارتقای کیفی مضامین منتشره در (بابا)، می تواند نقشی مهم و جایگاه در خوری داشته باشد. (بابا) به هر دو جنبه مسئله بعنوان یک ضرورت نگریسته و بدان ارج می گذارد.

افزون بر آن، اینکه شایسته دانسته اید تا پیرامون مسئله ای که ذهن شما را بخود مشغول داشته است، باب یک تعاطی افکار را مشخصا با (بابا) بگشایید، بازهم مایه خرسندی ما بوده و به همین مناسبت هم، از شما تشکر می نماییم.

امیدواریم که اظهار نظری نا تراشیده و نامنسجم ما در همین باب و آنهم در یک عجاله، اگر نتواند پرتوی بر مسئله بافگند، حد اقل در حکم یک کوشش صمیمانه، مورد پذیرش شما واقع گردد!

بدایتا باید گفت که در بیان این امر و رعایت آن بعنوان یک پرنسیپ اساسی، ما کاملا با شما همنوا میباشیم که، در کاربرد مفاهیم و مقوله هاچه در گفتار و چه در نگارش، همواره طوری باید دقت مبذول داشته و کوشا بود که نه فقط رابطه میان شکل و مضمون تأمین، بلکه پیام ما هم به خواننده و شنونده، بیانگر راستین قصد و مرام ما باشد.

ذوق و سلیقه فردی و شیفتگی به تفنن هر چه باشد، انتخاب الفاظ و کاربرد شان در عمل، قبل از همه مشروط به رعایت اصول و ضوابط زبانی میباشد، که امری گویا مختص به شکل میگردد؛ عمق مسئله اما در آنجاست که بخاطر داشته باشیم، کلمات و مفاهیم ما هم جان داشته و بازتاب واقعیت های عینی جهان مادی میباشند؛ و این هم مسئله ایست مربوط به مضمون که تکوین و تکامل آن، محصول روندی طولانی و ممتد از مبارزه مستمر انسان اجتماعی با طبیعت، در اجتماع و در تفکر میباشد.

اگر ماتریالیسم دیالکتیک عام ترین قوانین تکامل طبیعت، اجتماع و تفکر است، پس زبان هم بعنوان یک پدیده زنده اجتماعی، نمیتواند در خارج از مدار شناخت و حیطه عمل قانونمندی های آن قرار داشته باشد؛ درک رابطه منطقی میان انتخاب لفظ و معنی و کاربرد آن در عمل، بگونه ای که در بالا بدان اشاره شد، موید همین امر است که با دیالکتیک شکل و محتوی تبیین میگردد.

البته همه همین ملاحظات اصولی چیزیست که ما از فحوی نامه خود تان، و یا دقیقتر بگوییم، از مرام اصلی تان هرچند هم که با الفاظ بیان نگردیده است، استنباط نموده و بر این محور، همنوایی خودمان را نیز با شما اعلام نمودیم؛ این جهت عام و کلی قضیه است. ولی بگذارید به سراغ اصل مسئله رفته و بر جنبه خاص آن، اندکی مکث نماییم. با چشمداشت همین جنبه است که نهایتا درک ما کامل، و مبنای قضاوت ما میگردد.

شما واژه "امید" را بعنوان یک مفهوم و از نظر دستوری، یک اسم و آنهم اسم معنی، به بحث کشیده اید، و صراحتا بیان میدارید که با این واژه، میانه خوبی ندارید؛ چون از نظر شما شئ و معنی، متناقض همدیگر بوده و نمیشود میان آن دو، یک رابطه منطقی برقرار کرد.

البته قبل از اینکه بخواهیم بر این استنتاج و قضاوت شما تدقیق کنیم، لازم میدانیم در همینجا اعجاب خودمان را پیرامون حساسیت مثبت تان در قبال یک پدیده و در اینجا واژه "امید" ، ابراز و بدین مناسبت از شما تشکر کنیم.

این نحوه تفکر بذات خود، برای ما خیلی آموزنده و ستودنی میباشد، که بعنوان یک انگیزه ، و به تعبیری شک علمی، میتواند گام نخستین تلاش برای درک و شناسایی یک امر و یک پدیده ناشناخته قلمداد گردد.

از نظر زبانی، اگر واژه "امید" را بمثابه یک تجرید ذهنی مطمح نظر داشته باشیم، تشخیص آن بعنوان اسم معنی، مدلول و کاربرد متناسب خودش را اقتضا می نماید. "سنگ" بعنوان یک شئ، نمیتواند تداعی کننده "امید" بعنوان معنی باشد؛ اما تحت شرایط معینی است که میشود به همین "سنگ" بمثابه یک شئ و یک واقعیت مادی خارج از ذهن و برون از عالم معنی، "امید" کرد.

 از دیدگاه اسلام، سنگ سیاه یا همان حجرالاسود در کناره خانه خدا در مقام ابراهیم، جایگاه متمایزی می یابد، که مسلمانان بدان تا حد تقدس نگاه نموده و آنرا با دست، سر، و چشم، لمس نموده و می بوسند؛ نفس "خانه خدا" پوشیده با پارچه سیاه دستکاری شده به ابریشم و رنگ طلایی که همه ساله تجدید میگردد، مرجع "امید" میلیون ها مسلمان مومن است که زیارت آن، یکی از ارکان پنجگانه اسلامی به شمار می آید. بیت المقدس بعنوان قبله اول، و سپس خانه کعبه که مسلمانان در هر بقعه ای از این کره خاکی، روزانه حداقل پنج بار رخ بسمت آن نموده و به عبادت و نیایش می پردازند، مرجع "امید" و آرزو های شان شمرده میشوند، آرزوهایی که در لفافه مذهب آراسته میگردند. گفته میشود که در کشور پرو در امریکای لاتین کوهی وجود دارد که، برای امید کردن و نیل به آرزو ها، مردم بدان التجا می نمایند.

اگر این اشیا بعنوان واقعیت های عینی خارج از ذهن ما، منبع امید و آرزو میباشند، "سنگ" هایی هم هستند که سمبول کراهیت و نومیدی بوده و از همین منظر، بدان واکنش نشان داده میشود؛ از آنجمله است سنگ شیطان در "منی" که در مراسم حج با جمره زنی، یعنی به سنگ زدن و با پرتاب اشیای مادی مثل کفش ها به سوی آن، نفرت، کراهیت، و نومیدی مسلمانان طی یک رتوال همیشگی تمثیل میگردد.

تا جایی که تاریخ بیاد دارد، در اوضاع و شرایط معینی اشیای مادی، منبع ترس، نگرانی، و اضطراب، و به همینسان مرجع امید ها و آرزو های انسان بوده اند؛ با توجه به همین پدیده میباشد که میشود از "فتیشیسم" نام برد. "فتیشیسم در اصل یک باور و اعتقاد انسانی نسبت به نیرو های مرموز یک شئ میباشد. این یک مذهب است که بر پرستیدن و محترم شمردن این شئ مبتنی است. در زمانیکه سطح نیرو های تولیدی بسیار پایین بود، ظرفیت انسانی برای مسلط شدن بر طبیعت بی اندازه ضعیف بود: انسان که در این حال خود را در برابر نیرو های طبیعت ناتوان می یافت، سعی در آرام نگهداشتن آنها میکرد. او تصور میکرد که این نیرو های جهان طبیعت مثل رعد، برق، آب، و آتش، توسط ارواح هدایت میشوند. پس به پای آنها به سجده در میافتاد."

 این باور  و این سنت، همین اکنون هم بگونه ای در حوزه تلقیات مذهبی، پابرجا میباشد، که توتمیسم در تاریخ، و اینک بعنوان مثال بت پرستی، معبد پرستی، زیارت اماکن مقدسه و ... بیان گویای آن میباشند.

همه این ملاحظات نمایانگر امید به اشیا بمثابه واقعیت های عینی میباشند، واقعیت هایی که ما و ذهن ما را احاطه می نمایند، هرچند که مورد پذیرش ما و شما هم نباشند؛ البته پذیرش واقعیت عینی و نحوه استنباط از آن، موضوع یک نقاش همیشگی است که جلو تر بدان اشاره خواهد شد. از این منظر رابطه میان شئ و معنی را در اینجا، اگر بتوان ظاهرا بعنوان یک تضاد آشتی ناپذیر در عرصه تأملات زبانی شناسایی کرد؛ در عالم واقعیت فلسفی اما، چنانچه ملاحظه نمودیم، این رابطه ممکن و میسر بوده و همین اضداد، در صور گوناگونی با هم همگونی می یابند، زیرا همانطوری که در آغاز اشاره شد، مفاهیم ما هم، بازتاب واقعیت های جهان مادی هستند. پس از دیدگاه مذهب، ایمان و امید با هم رابطه تنگاتنگ داشته، و آنچه را که امید می نامند، در واقع بیان حسی روانی و زبانی یک باور عمیق مذهبی میباشد.

 همین مسئله را میشود در مناسبات زندگی روزمره در چارچوب تعاملات یک نظام اقتصادی جهانی بنام سرمایه داری نیز ملاحظه کرد:

"در اقتصادی که بر مالکیت خصوصی بنیان نهاده شده است، نیز پدیده مشابهی وجود دارد. انسان در اصل کالا را با دو دست خویش آفریده (دقیقا به گونه همان بت هایی که با تقبل زحمات فراوان به دست انسان شکل می یابند، تا نهایتا آفریننده در پای مخلوق خودش به نیایش بنشیند ــ بابا ) ، ولی به زودی همین کالا بالاتر از خود انسان و حاکم بر سرنوشت وی گردید. مارکس این پدیده را فتیشیسم کالا نامید".

از نظر دستور زبان هم دیده میشود که واژه "امید" بعنوان یک تجرید، همیشه و تحت هر شرایطی به یک حالت، ثابت و پابرجا نیست؛ "امید" در مفهوم اسم معنی، خود انشقاقی از منشاء اصلی آن، یعنی از مصدر است که در مفهوم دستوری، بعنوان کلمه ای تعریف میگردد، که از آن اسما، افعال، صفات و ... مشتق میگردند. اگر این واژه در جایی، اسم معنی است؛ در جایی دیگر اسم فاعل؛ در جایی فعل، و همینطور صفت میگردد که بنابراین، در هر موقعیتی نه تنها مدلول، بلکه کارکرد (فونکسیون) آن هم تغییر می نماید.

پس اگر تجرید زبانی را بتوان نمودی از مفهوم قراردادی بودن زبان تلقی کرد؛ قرار گرفتن همین تجریدات در تحت شرایطی، و ارتباط متقابل شان با پدیده های دیگر، تداعی کننده تغییر و تحول در منشاء یعنی در مفهوم اولی میباشد.

تا اینجا ما بقدر مقتضی به مسئله "امید" و رابطه آن با شئ بمفهوم واقعیت عینی خارج از ذهن اشاره نموده، و این رابطه را چه در مفهوم زبانی، و چه از زاویه دید مذهبی مورد مطالعه قرار دادیم.

اما مقوله "امید" همچنان یک مفهوم ذهنی مرتبط به حوزه دیگری از شعور اجتماعی مثل سیکولوجی میباشد. مقوله "امید" در دیدگاه روانشناسانه، همان جایگاه و موقعیتی را احراز می نماید، که مقوله های "اعتقاد و ایمان" در مذهب، و مفهوم "ضرورت" در فلسفه.

"امید" از دید روانشناسانه، به مفهوم یک انگیزه که مکنونات درونی انسان آرزومند را بازگو نماید، در واقع مبداء و نقطه عزیمت هر امری، چه بسا خود زندگی بمثابه یک حرکت شعوری میگردد؛ آنگاهی که انسان امید خودش را به چیزی از دست میدهد، در واقع در همان رابطه مشخص، خمود و مردگی بر ذهن وی مستولی، و از تحرک منشود باز میماند، یعنی حیاتش پایان یافته است.

دوست عزیز آقای بیدق؛

تا اینجا دیده میشود که "امید" چه در زبان، چه در عرصه اعتقاد و باور مذهبی و غیر مذهبی، و چه بعنوان یک کنش روانی، یک مقوله شایع مثل تمامی مقوله های فرهنگ مادی و معنوی انسان و لازمه زندگانی میباشد. از ابتدایی ترین و طبیعی ترین روابط انسانی مثل تماس میان دو فرد انسانی؛ فرد و اجتماع؛ میان فرد و یک شئ؛ فرد و یک قدرت خارق العاده؛ تا پیچیده ترین مناسبات مادی جامعه مثل مقوله انقلاب اجتماعی، ما با مقوله "امید" سر و کار داریم  که نمیشود به هیچ مفهومی، از آن بی نیاز ماند. با آنکه ما حساسیت شما را در قبال مفاهیم و مقوله ها بطور کلی، چنانچه تذکار یافت، امری ستودنی دانسته و میدانیم؛ با این وجود باید اذعان داشت که واژه "امید" ، کاربرد و ضرورت آنرا البته در مفهومی که ما استنباط می نماییم، نمی توان و نباید نادیده انگاشته و از آن بی نیاز ماند.

باری، چه شما و چه ما در مبادله یک نامه مختصر خودما، از مقوله "امید" هم در مفهوم زبانی، و هم بعنوان یک کنش احساسی روانی، عملا استفاده نموده ایم؛ شما در نامه خویش به (بابا)، دوبار "امید" خودتان را بیان داشته اید. در همان آغاز نامه می نویسید:

"دوستان عزیز، همینطور که ذهندرست هستید، تندرست هم باشید". در اینجا هرچند واژه "امید" به شکل ملفوظ آن، بکار گرفته نشده است، ولی بعنوان بیان یک احساس غیر قابل انکار میباشد؛ یعنی شما امید خودتان را برای تندرستی ما ابراز داشته اید. علاوتا نگارش نامه شما به آدرس ما و نفس عمل ارسال ، امیدی را در خود حمل می نماید و آن عبارت از تبادل نظر در پیرامون یک معضله ذهنی، به امید رهیابی بسوی حل، و ایجاد تفاهم بر سر آن.

ما هم بنوبه خود ما طی همین نامه، بار ها امید خود ما را در شکل و در مضمون بیان داشته، و این امر را کاملا لازم، طبیعی، و بی ضرر ارزیابی می نماییم. این نوع امید ها، هر چند انسان در تأمین و برآورده ساختن آنها، هیچگونه نقش مستقیم و موثری هم نتواند ایفا نماید، بازهم امید هایی هستند انسانی، که متضمن هیچ خطری نمی باشند. در همین لحظه ای که این عبارات بر روی صفحه نقش میگردند، نگارنده واقعا در یک حالت نامطبوع صحی قرار داشته، یعنی مبتلا به یک سرماخوردگی بالنسبه شدیدی میباشم؛ امید شما برای تندرستی اینجانب، حتی اگر از وضع من واقف هم بودید، یقینا که نمیتواند موثر  واقع گردد؛ ولی امید تان برای یک تبادل افکار پیرامون مقوله "امید"، برای من انگیزه میگردد ، علی رغم مریضی، برای تلبیه درخواست شما، همین نامه را نوشته و از پرگویی هم دریغ ننمایم؛ در اینکار امید من هم البته اینست اگر بدینوسیله مقدور گردد که یک معضل ذهنی را بطریق شایسته آن حل، و در زمینه وحدت نظر ایجاد گردد. پس می بینیم که در اینجا، امید کردن نه فقط ضرری ندارد، بلکه بعنوان یک ضرورت، مفید هم میتواند باشد. و آنگهی این "امید" با کار و تلاش برای تحقق آن، ملازمت دارد.

اما با تمام این حرف ها، ما بر این نکته کاملا وقوف داریم که مقصود شما از مقوله "امید" آنطوری که در نامه تان آمده است، چیز دیگری میباشد؛ پس اجازه بدهید که برآن کمی درنگ کنیم:

استنباط ما اینست که شما مقوله "امید" را در یک مفهوم علمی فلسفی مدنظر دارید. شما در اشاره و نقد تان بر همان نوشته هواداران "باب" منتشره در سایت "سربداران"، می گویید که نباید به چیز های موهوم چسپیده و بدان امیدوار بود؛ بلکه در تحلیل و بررسی واقعیت ها، می باید با گزینش یک شیوه اصولی و علمی، از خود واقعیت ها بمثابه پدیده ها و اشیای موجود در ماحول ما، حرکت کرد.

در اینجا چنانچه می بینیم، مقوله "امید" و ارتباط آن با واقعیت عینی، یعنی واقعیت خارج از ذهن ما، مطرح بحث است، و این یک بحث فلسفی میباشد.

باری، بررسی واقعیت عینی و چگونگی استنباط از آن، یک موضوع خیلی مهم فلسفی و در واقع، مسئله اساسی فلسفه را تشکیل میدهد که از قدیم الزمان، دو مکتب فلسفی یعنی ماتریالیسم و ایده آلیسم بر سر آن مجادله و منازعه دارند؛ این مجادله بر محور همان مسئله اساسی فلسفه مثل ماده و روح، ماده و ایده، هستی و شعور، عین و ذهن و ... همواره جریان داشته و دارد.

اگر از دیدگاه ایده آلیسم مطلق یا ایده آلیسم ارتجاعی که کشیش "برکلی" پدر آن محسوب میگردد، ایده آلیسمی که واقعیت عینی، یعنی واقعیت مستقل از ذهن را مطلقا نفی نموده، و احساس را موجد جهان مادی میداند، صرفنظر نماییم، امروزه گرایشات دیگر فلسفی ایده آلیستی، بوجود واقعیت عینی خارج از ذهن باور دارند؛ با این وجود، آنها از این واقعیت اما، استنباط خودشان را می نمایند که در تحلیل نهایی، آنرا محصول ذهن، اراده، روح کل، و ایده مطلق میدانند. فیلسوف بزرگ هگل، برجسته ترین نماینده همین ایده آلیسم است.

برای ماتریالیست ها برعکس، واقعیت عینی عبارت است از همان جهان مادی خارج از ذهن انسان، یعنی تمام اشیا و پدیده های مادی ای که انسان را احاطه نموده، و فکر آدمی یا اراده ماورا طبیعی در ایجاد آن، هیچگونه اثری و نفوذی نداشته و ندارد. این ایده اساسی ماتریالیسم میباشد که در تضاد آشتی ناپذیر با ایده آلیسم قرار دارد.

 اما ماتریالیست ها هم از نظر تاریخی، در فهم و قبول واقعیت مادی، دید و موضعی یکسان نداشته اند. تا قرن 18 میلادی نگرش مکانیکی، یک گرایش غالب در ماتریالیسم میباشد؛ این ماتریالیسم آنگاهی که به مسایل تاریخ، و جامعه می پرداخت، همه این مسایل را به شیوه مکانیکی مورد مداقه قرار داده و در واقع، یک نگرش ایده آلیستی را بیان میکرد. مارکس اولین کسی است که ماتریالیسم را با دیالکتیک پیوند داده و بدینسان، مسئله اساسی فلسفه را به شیوه علمی آن، بطور نهایی حل می نماید.

بر اساس ماتریالیسم دیالکتیک، واقعیت عینی عبارت است از همان جهان مادی، یعنی اشیا و پدیده های مادی که در خارج از ذهن ما عینیت داشته و افزون برآن، توسط ذهن در شکل افکار، مفاهیم، ایده ها، تصورات و سرانجام مکاتب فکری مختلف بازتاب می یابند. پس براین اساس، واقعیت عینی در دو شکل و جلوه خودش، ماده  و ایده  تبارز می نماید که هر دو، متعلق به جهان مادی میباشند؛ بعبارت دیگر، جهان مادی از دو بخش تکوین می یابد: اشیا و پدیده های ملموس و مشهود طبیعت؛  و افکار، مفاهیم، و ایده ها که در مجموع به مقوله شعور اجتماعی مرتبط میگردند، و همین شعور هم خودش، خاصیت یک دستگاه پیچیده مادی بنام سیستم عصبی و مغز است. پس شعور مستقل از ماده و در ماورای جهان مادی، یک تلقی و نگرش ایده آلیستی میباشد.

بنابر این تمام حوزه های شعور اجتماعی بازتاب همان واقعیت های عینی متعلق به جهان مادی هستند که در مبارزه انسان با طبیعت، برای شناخت طبیعت از خلال کشف قانونمندی های آن، و برای تسلط بر طبیعت و دگرگونی اش در جهت تأمین نیازمندی های انسان، شکل گرفته و بوجود می آیند. برای تبیین همین حقیقت است که تز معروف فلسفی مارکس "این هستی اجتماعی است که تعیین کننده شعور اجتماعی میباشد" برای اولین بار بعنوان درخشان ترین محصول تفکر مادی فلسفی فرموله میگردد.

از اینجاست که رابطه میان شئ بمفهوم واقعیت عینی مادی و معنی بعنوان تجلی فکری یا ایده ای همین شئ را که هر دو جز ارگانیک و لایتجزای همان یگانه جهان مادی هستند، میشود بخوبی درک نمود؛ و بر همین پایه است که مشخصا درک ماتریالیستی نه فقط در فهم مقوله "امید" و امید داشتن، بلکه در چگونگی رسیدن به امید و تحقق آن هم، از نگرش ایده آلیستی به همین پدیده، از بنیاد متمایز میگردد.

برای انقلابیونی که به ماتریالیسم دیالکتیک، نه فقط بعنوان یک علم و جهان بینی برای درک و شناخت جهان مادی باور دارند، بلکه با اتکا بدان بعنوان یک اسلوب و ابزار اساسی در جهت تغییر و دگرگونی همین جهان مادی عمل نموده و آرزوی آنرا در خود می پرورانند، امید و آرزو، مفهوم و محتوای خاص خودش را داشته، و شرط ضروری کار و پیکار مبارزاتی شان میباشد.

امید کردن از این دیدگاه، امری جدا از پراتیک نمیباشد. اگر شعور اجتماعی ما ("امید" هم بعنوان یک مفهوم ذهنی عنصری از شعور است ) مولود جهان مادی و بازتاب آن میباشد؛ اثبات همین امر هم، مسئله ایست که در پراتیک به تحقق میرسد. "مجادله بر سر درستی یا عدم درستی تفکر بدور از پراتیک، یک مسئله اسکولاستیک است".

پس پراتیک نه فقط عنصر ضروری و تعیین کننده در امر شناخت واقعیت و تغییر آنست، بلکه معیاری مهم برای اثبات و قضاوت برآن نیز میباشد.

انقلاب هم نه یک شئ، بلکه یک جنبش آگاهانه توده ای و یک پراتیک فعال و هدفمند برای نیل به اهداف و آرمانهای بسیار متعالی میباشد که امید بدان، بر روی هم، یک عنصر خیلی مهم و ضروری برای رسیدن به همان اهداف تلقی میگردد.  افزون برآن،  امید به انقلاب بمعنی امید به چیزی موهوم نبوده و کاملا از سنخ دیگریست.

لنین در "چه باید کرد؟" بر همین عنصر امید یا آرزو بسیار تأکید میدارد؛ او ضمن مبارزه بسیار جدی علیه گرایشات اکونومیستی در جنبش سوسیال دموکراسی روس، مخالفین خودش را بخاطر چسپیدن بیش از حد به مسایل صنفی کارگری و کم بها دادن به اهداف و آرمان های سیاسی همین جنبش یعنی اهداف و آرمان های انقلاب، سرزنش نموده، به پیسارف در رابطه نشان دادن اختلاف میان آرزو  و واقعیت استناد می نماید:

"اختلاف با اختلاف فرق دارد. آرزوی من ممکن است بر سیر طبیعی حوادث پیشی گیرد یا اینکه بکلی از راه منحرف شود و بسویی رود که سیر طبیعی حوادث هرگز نمیتواند به آنجا برسد. در صورت نخست آرزو موجب هیچگونه ضرری نیست و  حتی میتواند انرژی فرد زحمتکش را حفظ و تقویت نماید... در چنین آرزو هایی هیچ چیزی که بتواند نیروی کار را منحرف ساخته و یا فلج نماید وجود ندارد. حتی بکلی برعکس. اگر انسان اصلا استعداد اینگونه آرزو کردن را نداشته باشد، هرگاه نتواند گاه بگاه جلوتر برود و نتواند تصویر کامل و جامع آن مخلوقی را که در زیر دست او در شرف تکوین است در مخیله خود مجسم نماید، آنوقت من به هیچوجه نمیتوانم تصور بکنم که چه محرکی انسان را مجبور خواهد کرد کار های وسیع و خسته کننده ای را در رشته علم و هنر و زندگی عملی آغاز نموده و آنرا به انجام برساند... اختلاف بین آرزو  و واقعیت هیچ ضرری در بر نخواهد داشت، بشرطی که شخص آرزو کننده جدا به آرزوی خودش ایمان داشته باشد، با دقت تمام زندگی را از نظر بگذراند، مشاهدات خود را با کاخهای خیالی که در ذهن خود ساخته است، مقایسه کند و بطور کلی از روی وجدان در اجرای تخیلات خویش کوشا باشد. وقتی بین آرزو و حیات یک نقطه تماسی موجود باشد، آنوقت همه چیز خوب و روبراه است"

لنین بعنوان یک ماتریالیست بزرگ و یک دیالکتیسین کبیر بلافاصله به ادامه همین گفتار پیسارف می نویسد:

"بدبختانه در جنبش ما اینگونه آرزو ها خیلی کم یافت میشود. تقصیر هم بطور عمده بگردن نمایندگان انتقاد علنی و "دنباله روی" غیر علنی است که به هشیاری خود و "نزدیکی" خود به چیز های "مشخص" می بالند".

 پس واقعا هم که "امید چیزی بسیار گرانبهاست" !

امید به انقلاب اولا، با درک دیالکتیک تحول اجتماعی و فهم قانونمندی های آن، پیوندی ناگسستنی دارد؛ بدون این آگاهی، امیدی هم در کارنیست.

دوم اینکه امید به انقلاب، نه نفی جنبش و پراتیک، بلکه التزام به مبارزه و پراتیک را یک شرط حتمی و ناگزیر میسازد.

سوم اینکه امید به انقلاب، با باور عمیق به ضرورت آن، یعنی ضرورت برای یک تغییر و دگرگونی بنیادی ملازمت دارد؛ آنچه را که ضرورتش درک نگردد، امیدی هم بدان نمیتوان کرد.

در یک کلام، امید به انقلاب در کنه خودش، متضمن سه عنصر اساسی اجتناب ناپذیر میباشد که عبارتند از آگاهی، اراده، و عمل.

این دیگر بدیهی است که امید داشتن به انقلاب، بدور از پراتیک فعال مبارزه طبقاتی، واقعا یک امر واهی و پوچ، و از ممیزات تفکر ایده آلیستی میباشد.

بدون مبارزه فعال و همه جانبه؛ بدون آماده ساختن شرایط عینی و ذهنی انقلاب؛ بدون تدارک ابزار لازم ... امید کردن به انقلاب، بگفته دوست عزیز بیدق، واقعا که چسپیدن به موهومات معنی خواهد شد.

 در واقعیت هم، همینکه یک فرد یا یک نیروی آگاه انقلابی، به انقلاب اندیشیده و بدان امید می نماید، چه رسد به اینکه توده های مردم را در این راستا بسیج نماید؛ معنی اش اینست که پشاپیش تئوری انقلاب اجتماعی را فراگرفته، و بر ضرورت ها، ایجابات، مقدمات، و پیش شرط های آن وقوف دارد؛ یعنی ضرورت تلفیق تئوری انقلاب با پراتیک انقلابی را دانسته و بدان باور دارد.  و بر همین پایه میباشد که برای رسیدن به اهداف انقلاب، مصمم و پیگیر، و با امید و آرزوی سرشار، فعالانه مبارزه نموده و توده های مردم را هم به همین راه، امیدوار ساخته، در خدمت انقلاب بسیج و سازماندهی میکند.

همه همین حرف ها و ملاحظات را هواداران حزب "باب" بخوبی میدانند که در آن اندکترین شکی هم نمیتوان داشت. گذشته از هر چیز دیگری، آنها همین گفته های پیسارف پیرامون آرزو کردن را از "چه باید کرد؟ لنین" برداشته و در نوشته های خود شان، در "کتاب علم انقلاب ــ لنی ولف" بدان اتکا نموده و آنرا تکثیر میکنند.

دوست عزیز بیدق؛

آن نوشته ای از حزب "باب" را که شما در نامه تان بدان اشاره می نمایید، ما هم مطالعه نموده ایم؛ در این نوشته، آنها خیلی آگاهانه به یک مسئله بسیار  مشخص روز، و همانا امیدواری های غیر واقعی و کاذب در میان توده های مردم امریکا بویژه قشر جوان، تماس گرفته و آنرا به نقد میکشند. این نوشته، البته یک موضعگیری بسیار مختصر همان جریان سیاسی است، که هدفی عمدتا تبلیغاتی دارد.

تز ــ انتی تز ،  و سنتز ی را که شما بازگو می نمایید، در همین نوشته مختصر بشکل بسیار عالی آن طرح میگردد؛ این نوشته در برابر امید به رفرمیسم و آنهم در وجود جناح بورژوازی امپریالیستی برنده در انتخابات ریاست جمهوری امریکا ــ تز ــ ، امید به انقلاب اجتماعی ــ انتی تز ــ را طرح و اشاعه می بخشد، که سنتز آن، چیزی جزء  استقرار سوسیالیسم ــ نمیباشد.

باری، امیدی را که حزب "باب" طرح، و برای آن تبلیغ می نماید، غیر از آنست که هواداران "پاپ" بدان باور داشته و برایش تبلیغ می نمایند.

به هر تقدیر، بدون امید، چه بعنوان انگیزه، و چه در مفهوم هدف، نمی دانیم چگونه مقدور خواهد گردید، زندگی پرتلاش و پر تکاپوی انسان اجتماعی را اصلا درک نمود؟ زندگی با امید ملازمت داشته و بدون آن، از مضمون و طراوت خودش تهی، و به یک واقعیت بی روح، بدون تحرک، و بی خاصیت مبدل خواهد شد. حتی آنانیکه به "سرنوشت مقدر" باور دارند، با امید زندگی نموده، و از تلاش و تکاپو فروگذار نمیکنند.

امید و آرزو کردن برای رسیدن به چیزی و تحقق امری و هدفی، قبل از همه مربوط و منوط بدرک واقعیت عینی، یعنی درک و شناخت شرایط دسترسی بدان است. امید به چیزی بدور از سعی و مجاهدت لازم، و بدون مبارزه در راستای نیل بدان، بقول شما، همان چسپیدن به موهومات معنی میدهد. این نوع امید کردن و آرزو نمودن، اگر بذات خود بیهوده بوده؛ و حتی اگر بعضا ضرری هم نداشته باشد؛ ولی در مواردی جدا عامل گمراهی، نومیدی، و شکست میگردد.

دوست گرامی؛

چنانچه همین توضیحات بسیار نامنسجم و پراگنده برایتان کافی نباشد و قناعت شما را نتواند حاصل نماید، لازم خواهد بود که برای تعمیق در مسئله، بطور مشخص به چند اثر کلاسیک مراجعه، و آنها را مطالعه، و یا هم بازخوانی نمایید:

ــ ایدئولوژی آلمانی

ــ ماتریالیسم و امپریوکریتیسیسم

ــ نقش شخصیت در تاریخ ــ از پلخانف

 

                                                    موفق و کامگار باشید!

                                                              (بابا) 

                                                       19 جنوری 2009   

 

 

*************

18 جنوری 2009

دوست عزیز اشرف صمیم؛

امیدواریم تندرست بوده و سلام های ما را هم بپذیرید!

از اظهار نظر محبت آمیز شما پیرامون سایت (بابا) خیلی تشکر می نماییم؛ در حال حاضر متأسفانه نشریه چاپی آماده و تازه نداریم که برایتان ارسال می نمودیم. شاید مطالعه خود (بابا) کماکان خالی از دلچسپی نباشد.

امیدواریم اقامت تان در هالند بخوشی و سلامتی بگذرد!

                                                                                (بابا)

 

 

 

18. 01. 2009

 

To the reciever of the eamil:

 hello , I hope you would be fine.  I have visited  your interesting site for many times.

I have interest in reading the books or magazins that you publish in eruope.

I arrived here some days before so i don't want to stop my reading the truths.

I write this message in english because i don't have farsi fonts.

I hope you won't mind that . wish you succeed in your job.

this is my post box address: …

                                           

                              your's sincerely A. Samim

                                       Netherland

 

 

********

16 جنوری  2009

با سلام هاي پرحرارت و درود های فراوان به رفقای مبارز " قطب  نما" و " بابا !"

 نخست از همه صحت تمام رفقا را آرزو می نمایم . نامه های پرمحتوا و ارزشمند تانرا در بخش نامه ها بادقت مطالعه می نمایم.با یک جهان تآسف که دوست  بسیاربی حوصله ما سمير افغان  در نامه اش تمام کسانی را که از بد حادثه به کشورهای غربی پناهنده شده اند ، با بي رحمی توهین کرده  است.  در اصل اين پول بسیار بسيار ناچیز از استثمار پرولتاریای کشور های غربی  و سایر زحمتکشان جهان تآمين  می شود.  صفر عشاریه صفر صفر صفر (  000ر0) در هزار این پول به مستمندان بومی و  پناهنده ها ( آنهم با اشکال توهین ) پرداخت می شود. و مهمتر از همه که :  سرمایه  کشور ندارد . پس همین  امپریالیست ها بودند که در کشور های  به اصطلاح "جهان سوم" با صدور سرمایه از دهه ها بدینسو ثروت همین کشور را زیر نام های مختلف به غرب  انتقال دادند (از جمله ثروت  خلقهای  افغانستان را). در مجموع این ثروت های انتقال داده شده به کیسه سرمایه داران غربي سرازیر شده که هم  اکنون  با داشتن صلاحیت تقسيم نعم مادی ،به پناهنده های استثمار شده ی کشورهاي  " جهان سوم"  [که  از بد حادثه یا روشنتر بگويم روی  پروژهای استعماری و استثماری و نظامی خود این سرمایه سالاران و توسطه عوامل دست نشانده ی شان از کشور های پدری رانده شده ، آواره دشت و بیابان و  کوه  و کتل سر زمین های بیگانه  شده اند ، تا باند های دست نشانده ( از تره کی و امین و کارمل و نجيب گرفته تا باند های  جهادی روسی- امریکایي و باند طالبي - کرزی امریکایی  )  بدون دغدغه خاطر در غارت ثروت های مادی و معنوی و استثمار خلق های مظلوم این کشور سرجوال را با امپريالیست ها  گرفته بتوانند ] ؛ بخش بسیار بسيار ناچیز این پول به چنگ آورده را می پر دازند.   در همین رابطه شايد در آینده مطلبي  بنویسم  که پول به اصطلاح "ولفير" یا "سوسیال " چگونه و از کدام  بودجه و  از کدام مدرک و چرا پرداخت می شود .  

رفقا و دوستان عزیز اینکه قسمت اول " پاره اي از عملکرد های گذشته سازمان سیا در امریکای لاتین ؛ گوشه ای از کارکرد های این سازمان در افغانستان " را برایتان فرستادم . بخشهای بعدی را  بعد ها ارسال خواهم کرد .

 شاد باشید و پیروز ! 

                                     کبیر توخی

 

**********

13 جنوری 2009

درود فراوان به شما سایت وزین بابا!

سلامت و نستوه باشید.

                                           ناتور رحمانی

 **********

13 جنوری 2009

دوست عزیز بیدق؛

به آرزوی تندرستی شما!  از اینکه مقدور نبوده است تا بفوریت به نامه تاریخی 9 جنوری شما بپردازیم، خیلی معذرت می خواهیم. واقعیت اینست که ما آن نامه را سروقت دریافت کرده، و انتظار داشتیم تا با فراغت از گرفتاری هایی که داشته و داریم، به نوبت به نامه شما هم رسیدگی شود. شاید بهتر بود که ابتدا نامه را انتشار داده، و بدینوسیله حد اقل از حصول آن، شما را اطمینان می دادیم. البته پس از دریافت ایمیل مجدد نامه شماست که ما به این قناعت می رسیم.

به هر حال از اینکه چند روزی شما را در حال انتظار مانده ایم، بازهم پوزش خواسته و امیدواریم که عدم رسیدگی بموقع به نامه تان، حمل به بی توجهی و تغافل توسط ما نگردیده باشد!

اینک با انتشار نامه تان، همچنان بدینوسیله اطمینان میدهیم که به زودی نظر (بابا) را تدوین، و از طریق صفحه نامه ها، به اطلاع شما برسانیم.

                                                   موفق باشید!

                                                         (بابا)

 

9 جنوری

بید ق

بسایت بابا، سایتِ که به مطالعه اش میارزد .

دوستان عزیز، همینطور که ذهندرست هستید ، تندرست هم باشید :

من ازمقایسهُ نوشته ها در نشریات گوناگون باین نتیجه رسیده ام که دست اندرکاران نشریۀ اِلکترونیکی  بابا  در بکار برد واژه ها و مقوله ها در جای مناسب آنها از مهارت ویژۀ برخوردار میباشند ، و این سبب شده است که من یکی از مشکلات خود را خواستم به کمک این عزیزان رفع بسازم ، و آن اینکه من در بکاربرد واژۀ امید تا اندازۀ زیادی بمشکل مواجه هستم . باید متذکر شد که در این اواخر در سایت سربداران در نوشتۀ  "تغییری که  اوباما  میخواهد ..." باین عبارت برخورده ام که "امید چیز بسیارگرانبهائست " اگربه واژۀ  امید از نگاه دستور زبان نگاه شود اسم است ، و آنهم اسم معنی. آیا میشود باسم معنی  "چیز" خطاب نمود؟ تا جائیکه من در زندگی از ماحول خود برداشت نموده ام ، میبینم که واژۀ  امید درذهنیت  پاپ  و هوادارانش خوانائی دارد که همیش در این راستا تبلیغ صورت گرفته و میگیرد که باید " با امید زندگی کرد که نا امید شیطان است " اما شیوۀ که در ذهنیت باب و هوادارانش خوانائی دارد همیشه عبارت بوده از تحلیل همه جانبۀ  واقعیت ها و برخورد اصولی و علمی به آنها ، یعنی واقعیت ها بمثابۀ پدیده ها و اشیای موجود در ماحول ما . و اگر بطور خلاصه بشود گفت که ( سنتز عبارت است از پیامد منطقی تز و انتی تز ) ، پس برای ما لازم نیست که بموهومات بچسپیم و امیدوار باشیم که کاری از پیش خواهد رفت و یاهم تغییر و تحولِ صورت خواهد گرفت .

وقت ما با واقعیت ها سروکار داریم ، پس میشود به اساس  فاکت ها بنتیجه رسید که " این راه که میروی بترکستان است " ویا غیرآن ؟

در همان نوشته آمده است که باید به انقلاب امید داشت ؛ با وجودیکه راه پیشرفت انقلابی را بخوبی به تصویر کشیده است ، به باور من این نصیحت و یا راه نشان دادن باینکه باید " امید به انقلاب داشت " به عوض اینکه ، باید انقلابی بود و در راه پیشبرد اهداف انقلاب سهم خود را آگاهانه و با پشتکار ادأ نمود ، با هم  در تقابل قرار دارند .

ناگفته نماند که واژۀ امید دراین نوشته چندین بار بکار رفته است که مرا مجبورساخت به شما دوستان مراجعه کنم و از شما کمک بخواهم که ذهن مرا در رابطه بواژۀ  امید اصلاح بسارید ، چون میدانم که شما این توانمندی را دارید .  

موفق باشید .

*************

13 جنوری 2009

دوست گرامی عارف حامی؛

امیدواریم  سلام های  ما را هم  بپذیرید. متأسفیم از  اینکه  بنا به  موازین نشراتی ( بابا ) ،  نتوانستیم مقاله نامبرده  شما  را  به نشر  بسپاریم.

امیدواریم  موضع ما را درک، و بدان  تفاهم  داشته باشید!

(بابا)

 

10 جنوری 2009

دوستان عزیز، سلام!

مطلبی را که در جواب سهیل سیمین نوشته ام، برایتان میفرستم، امید است که در سایت های تان اقبال نشر بیایبد.

  با عرض حرمت

عارف حامی  

***************

سلام دوستان ارجمند؛

امید جانجوری تمام شما.  اگر لازم دیدید، خط سرباز ما را به استاد نسیم نشر کنید.

                                              و سلام                                    

                           بسم الله                                  

 

*************

2 جنوری 2009

دوست محترم آقای ح. فروتن؛

بدینوسیله سلام عرض نموده و سال نو  2009 میلادی را برای شما تبریک می گوییم!

مطلب ارسالی تان بعنوان ــ "افغانستان آزاد" یا مقر آزاد (بی بند و بار ) جاسوسی؟ ــ را نیز دریافت نموده و اینک بدینوسیله شما را اطمینان میدهیم. متن همین مقاله اما، دقیقا بگونه نوشته قبلی شما، اداره سایت (بابا) را بازهم در برابر این سوال قرار میداد که آیا (بابا) خودش را کماکان به خط مشی اعلام یافته نشراتی اش در خدمت پیشبرد مبارزه ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی متعهد میداند یا خیر؟

 پاسخ به این سوال، لازمه اش همانا التزام عملی به اصول و موازین پذیرفته شده توسط (بابا) میباشد، که دوری گزینی و احتراز از برخوردهای شخصی، کاربرد الفاظ و عبارات رکیک غیر سیاسی، و به همین نهج زمینه ندادن به ادعا ها و اتهاماتی که برای اثبات شان اما، هیج سند و مدرک مادی قابل قبولی در دست نباشد، از جمله آن است. این اصلی میباشد که (بابا) خودش را چه در مقام ناشر، و چه بعنوان مبلغ و مروج، بدان پابند دانسته و هیچ استثنایی را هم نمی پذیرد. ناگفته پیداست که بتأسی از همین پرنسیپ بنیادی در امر اشاعه افکار و ایده های آزادیخواهانه انقلابی، (بابا) همچنان بمثابه ناشر، هیج حق و امتیاز ویژه ای را برای خودش نیز قایل نبوده، و خودش را زبان گویای تمامی رهروان و دوستداران راه آزادی، دموکراسی مردمی، و عدالت اجتماعی دانسته، و از همسویی و مساعی ارزشمند شان در همین راستا، بگرمی و اشتیاق زایدالوصفی همواره استقبال نموده و خواهد کرد.

البته ما در نامه قبلی خودمان نیز، به عین همین مسایل اشاراتی داشته، و از خلال آن صمیمانه کوشیده بودیم تا توجه شما را به چارچوبه اصولی ناگزیری های خودمان معطوف داریم؛ اینک در اینجا یکبار دیگر اظهار امیدواری می نماییم که شما هم با دور اندیشی لازم خویش، به همین گفته ها و چه بسا ناگفته های ما، توجه و تفاهم داشته باشید!

بصراحت برای تان بگوییم که ما تا همین اکنون که این نامه را برایتان می نگاریم، از گفتنی های آقای موسوی، که شما را به خشم آورده و به پاسخگویی واداشته است، هرگز و هیچگونه اطلاعی نداریم؛ بنابراین خودداری ما از نشر جوابیه های شما، نمیتواند مستقیم و غیر مستقیم، هیچ ارتباطی به شخص موسوی داشته باشد، که امیدواریم این نکته را مطمح نظر داشته باشید!

ما با بعضی از مواضع عملی و اعلام یافته آقای موسوی، در اینجا همکاری وی با کسانی از زمره دشمنان شناخته شده مردم ستمدیده و زحمتکش افغانستان، یعنی همان خلقی ها و پرچمی های آدمکش و میهن فروش بطور مثال با شخصی بنام سیستانی، اختلافی عمیق و آشتی ناپذیر داشته و آنرا شدیدا محکوم، و به شیوه های اصولی لازم، علیه آن مبارزه نموده و  مبارزه خواهیم کرد. در این رابطه شما می توانید بطور مثال به نوشته آصف مهربان بعنوان "سخنی پیرامون وضع سیستانی و نقد آقای موسوی" منتشره در (بابا) و نامه (بابا) به رفیق (مهربان) مراجعه نمایید.

 در همین رابطه است که ما، با نقطه نظرات شما هم، نمیتوانیم هیچگاهی همنوایی داشته، و برعکس بر ضد آن، البته به شیوه خودمان مبارزه کرده و می نماییم، که گوشه ای از آنرا شما می توانید در نوشته ما بعنوان "مروری بر "اندرز های" یک گوشه نشین قهرمان پرست" در پاسخ به دشنامنامه آقای سمیر افغان مطالعه نمایید، که به زودی در (بابا) انتشار خواهد یافت.

 در همچو مواردی  است که ما، نگرش و سیاست عملی خودمان را داشته و حاضر نیستیم، هیچگاه با آنانی که خودسرانه بکوشند، خط فاصل آمیخته بخون مردم ما با دشمنان شانرا، با هر توجیهی که خواسته باشند، مخدوش نمایند،  هرگز مماشات و مدارا کنیم.

هیئت مسئولان (بابا) بدینوسیله بازهم شما را به تأمل و  تأنی بیشتری فراخوانده، و سالی پر از تلاش و تکاپوی توأم با تندرستی و بهروزی، برای تان آرزو می نماید!

                                                                         سلامت باشید!

                                                                               (بابا)

 

 

اول جنوری 2009

دوستان عزیز، سلام.

امید است که موفق باشید. اینکه نوشته ای را در باره مقالت اخیر موسوی برای تان ارسال میکنم. امید است که سیاست ضد جاسوسی گری تان باعث نشر آن گردد.

                                                                     با عرض حرمت

                                                                            فروتن

*************** 

28 دسمبر 2008

خواهر گرامی رحیمه توخی؛

با عرض ارادت و تمنیات رفیقانه برای سلامتی و موفقیت های همیشگی!

بخش دوم "خاطرات..." اینک در ( بابا ) به نشر رسید. تبریکات ما را هم بمناسبت سال نو  میلادی بپذیرید.

                                                           ــ  ( بابا )

                                                                ــ  قطب نما

 

28 دسمبر 2008

سلام های پرحرارت به عزیزان گرانقدر "قطب نما" و "بابا" تقدیم باد!

نخست سال نو عیسوی را برای تمام شما عزیزان گرانقدر و مبارز "قطب نما" و سایت وزین و با تمکین "بابا" از صمیم قلب تبریک می گویم.

اینک پیوست همین ایمل، بخش دوم "خاطرات..." را برایتان فرستادم. از اینکه از "خاطرات..." بگرمی استقبال کردید و قبول زحمت فرموده در همین رابطه نوشتید، تشکرات رفیقانه ام را بپذیرید. شادی و پیروزی همیشه نصیب تان باد!

                           

                         خواهر تان رحیمه توخی

 

**********

28 دسمبر 2008

دوست گرامی ناتور رحمانی؛

سلام ها و تمنیات صمیمانه ما را هم پذیرا گردید!  از حسن نظر شما در قبال ( بابا ) ممنون و سپاسگذاریم.

امیدواریم که این تریبون بتواند در کنار سایر نشرات رزمنده مردمی، راه برگزیده و دشوار مبارزاتی خودش را، البته به همکاری، همسویی و مجاهدت های سایر مبارزین و رهروان راه آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی، پیگیرانه و با یک متانت و استواری طی، و بدینسان همواره زبان گویای همه دردها، ناگواری ها، و وجدان بیدار تمامی آرمان ها و تمنیات توده های ستمدیده و زحمتکش مردم باشد!

( بابا ) از شما و در خدمت شما بوده و  بنابراین، از اظهار علاقمندی و آمادگی تان برای همکاری صمیمانه قلمی، بدینوسیله بگرمی و اشتیاق استقبال میکند.

با مطالعه "صدایی از تاریخ" ، چنانچه ملاحظه نموده باشید، بیدرنگ به نشر آن مبادرت بعمل آمد. زحمت شما در نگارش بسیار بموقع همین مطلب پیرامون یکی از سیاه ترین روز های تاریخ معاصر کشور، که منشاء تمامی آلام جانکاه و مصایب خانماسوز بی شما بعدی در درازای سه دهه آزگار و متوالی از روزگار مردم و جامعه ما میباشد، سزاوار تقدیر است. یادآوری از گذشته، و رسیدگی به رویداد های بغایت دردناک و  ناگوار سی ساله که پایان شان هم، متأسفانه در افق به نظر نمی رسد، در حد خودش عاملی بس مهم برای درک و فهم موقعیت کنونی میباشد. براین مبناست که میتوان و باید، برای اعمار یک آینده از بنیاد متفاوت و بهتر، آگاهانه نقشه کشی نموده، و در راستای تحقق آن، مجدانه، مصمم و پیگیر، تلاش و مجاهدت نمود.

سناریوی میان افسر و جنرال که با ظرافت و نازک خیالی خاصی نگارش یافته است، ذهن کنجکاو خواننده خودش را بر پهنه انبوهی از مفاهیم و تصاویر فکری نامتجانس و چه بسا متضاد، به عمق ماجرا های فاجعه آمیز در پیشینه و حال جامعه بلاکشیده و اسیر ما رهنمون بوده؛ علل و اسباب، پیام آوران و آفرینندگان رنگارنگ یک تراژیدی هولناک را، البته با درنگ بر ابعاد متناقض یک روانشناسی اجتماعی، نقادانه بازگو میدارد. درس اندوزی و عبرت هم، آن محرکه و در عین حال، پیام اصلی همین سناریو است که با "صدایی از تاریخ" بازتاب می یابد.

با این وجود، اگر قرار باشد که "صدایی از تاریخ" بازتاب دقیق، مستند، و متکاملی از عینیت تاریخی گردد، لازمه اش تمکین بر پیگیری حوادث و رویداد های تاریخی بگونه ای که بظهور رسیده اند، در امتداد سیر پیشرو حرکت مارپیچی مانندی خواهد بود، که منعطف های متعدد و گوناگونش هر کدام، بحکم روابط، مناسبات و ارزش های مادی متفاوت خودشان، همچنان منظره های متفاوتی را به نمایش میگذارند، تا آنجاییکه بعضا بشارت دهنده و آغازگر یک عصر و بمفهوم کلمه، یک دوران تاریخی متشخص و نوینی از تاریخ بشری میگردند.

از این منظر، استنباط ما از خصلت مناسبات مقطع تاریخی مشخصی که با انقلاب کبیر اکتبر آغاز، و در تمام دوران ساختمان سوسیالیسم، همانا خصلت نظام حاکم بر کشور شورا ها را میسازد، غیر از آنست که در "صدایی از تاریخ" انعکاس می یابد.

درونمایه سیاست نظام حاکم بر شوروی سوسیالیستی، در تئوری و در عمل، بعنوان یک واقعیت اثباتی تاریخی، عبارت از دوستی واقعی با خلقها میباشد، و نه تجاوز به سرزمین های غیر  و تصاحب شان. میان سوسیالیسم و سوسیال امپریالیسم همان مرز عمیق عبور ناپذیری حایل است، که میان سوسیالیسم و تزاریسم.

اینست که التزام عملی به همان اصل دگراندیشانه دموکراتیک، در اینجا حکم می نمود، تا ما همچنان در رابطه مورد نظر، باور و استنباط خودمان را بمثابه یک واقعیت تاریخی مطرح، و بر آن تأکید نماییم.

البته نخواستیم که بدون مشوره و اجازه نویسنده، بر متن نوشته "صدایی از تاریخ"، حاشیه ای بنام ناشر گشوده، و ملاحظه تاریخی ( بابا ) را در آن مسجل سازیم.

                                                      

                                                                                       موفق و کامگار باشید!

                                                                                                 ( بابا )

 

 

ياران دگرانديش و رهروان نستوه آرمان پاک توده ها ! درود فراوان برشما ، سلامت باشيد .

درين فرصت و درين سياه ترين روز فاجعه آور ( ششم جدی ) که برای مردم و ميهن من توسط بی وجدان ترين بردگان استعمارروس تباهی و مصيبت ببارآمد ، ميخواهم فرياد آن ملت بزرگ در تنگناه مانده را از گلوی رسای ( بابا ) بگوش جهان برسانم ، تا بدانند که درآنجا ، درسرزمين من در ميقات خون وخاکستر حال چون است ؟!

منباب آشنايی و آغازپيوند قلمی اين عنوان را می فرستم که اگر مطلوب نشر درآن سايت وزين قرار گيرد سپاسگزار خواهم شد .

                             پدرود

                        ناتور  رحمانی

 

***********

24 دسمبر 2008

دوست گرانمایه آقای ؛

امیدواریم سلام های رفیقانه ما را بپذیرید!  با اغتنام فرصت در اینجا، متقابلا مراتب تبریکات خودمان را بمناسبت فرارسیدن سال نو 2009  میلادی، خدمت شما، رفقای رزمنده و انقلابی حزب رنجبران ایران، و تمامی انقلابیون جهان بعرض می رسانیم.

متمنی است که سال 2009 ، از هر جهتی نو باشد! سالی که طی آن، بشریت مترقی هم در هر کجایی، شاهد گویای آغاز پیدایی تحولات نوین و دگرگونی های کیفی بنیادی در زندگانی تمامی خلقهای زحمتکش و ستمدیده جهان گردیده و براین مبنا، مارش شورانگیز تاریخی شان به طلایه داری طبقه کارگر جهانی را در مسیری بدرقه نماید، که ایجاد یک جهان انسانی فارغ از ستم، استثمار و هرنوع بیعدالتی را بعنوان یک آرمان انسانی واقعا قابل دسترسی، در چشم انداز خودش داشته باشد!

از دریافت شماره 45 نشریه رنجبر هم در اینجا اطمینان داده و بدینوسیله بازهم، از محبت رفیقانه و همیشگی شما، اظهار سپاس و امتنان می نماییم.

در اینجا می خواهیم به اطلاع برسانیم که ما از مدتی بدینسو، سایت حزب رنجبران ایران را هم، در کنار بسا سایت های انقلابی و مترقی دیگر، در بخش پیوندهای سایت ( بابا ) جابجا نموده، که شما میتوانید از طریق این آدرس: www.baaba.eu  ، آنرا ملاحظه کنید.  با این وجود، چنانچه مایل به اشاعه بیشتر دیدگاه ها و مواضع انقلابی حزب رنجبران در یک گستره وسیعتر سیاسی اجتماعی باشید، میتوانید مطالب و مقالات انتخابی خودتان را بطور جداگانه، جهت نشر  در ( بابا ) به آدرس ما: info@baaba.eu  ارسال دارید.

تبلیغ، ترویج، و اشاعه ایده ها و مواضع ترقیخواهانه انقلابی ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی، حوزه اصلی کار و فعالیت نشراتی ( بابا ) بوده، و این سایت، خودش را به انجام همین رسالت متعهد می داند.

در پایان یکباردیگر از شما تشکر نموده، و با ابراز تمنیات انقلابی، دست تانرا هم رفیقانه می فشاریم.

 

                                                                                                                            پیروز باشید!

                                                                                                                                 ( بابا )

  

 

24 دسمبر 2008

با درود و تبریک سال نو 2009 .

و با امید به پیروزی کارگران و زحمتکشان جهان. لطفا ضمیمه را ملاحظه کنید.

                                                                                                              ... رنجبران

**************

 

23 دسمبر 2008

خواهر آزاده و مبارز ما رحیمه توخی؛

با عرض سلام و احترامات فایقه؛ آرزومندیم صحتمند و سرحال باشید!

بخش اول "خاطرات هشت سال پایوازی" را دریافت، و پس از مطالعه به نشر آن در (بابا ) مبادرت نمودیم. انتشار "خاطرات..." چنانچه خود بیان نموده اید، مقارن است با فرارسیدن سیومین سالگرد سیاه روز شش جدی ۱۳۵۸ ــ ادامه منطقی ۷ ثور، و زمینه ساز روزهای مماثلی همچون ۸ ثور  و سرانجام، ۷ اکتبر .

اگر هر کدام از همین سیاه روزها بنوبه خودش، آغازگر پروسه یی مشحون از حوادث خانمانسوز ، و یادآور درد و رنج، و محنت بیکران هر زن و مرد، پیر و برنا و کودک دردمند، ستمدیده، زحمتکش و شرافتمند جامعه بلاکشیده ما میباشد؛  محصله کلی رخدادهای همین سیاه روزهاست که بر متن آن، تراژیدی خونبار  کشور شکل گرفته، و ماجراهای غم انگیز مربوط به زندان هم، تنها گوشه ای از همین تراژیدی را میسازند.

اگر بازجویی، توهین و تحقیر، شکنجه و سرانجام اعدام مخالفین آزادیخواه و انقلابی، مضمون اصلی درونی همین ارگان شکنجه و سرکوب در دست آفرینندگان رنگارنگ تراژیدی افغانستان بوده و میباشد، که اینک کماکان همه باهم بر سریر کامروایی گرد آمده اند؛ درد و اندوه جانکاه افتراق، دلهرگی و اضطراب همیشگی، آزار و اذیت، محرومیت، مسکنت، و کابوس بی پایان خارج از زندان متعلقین و بازماندگان زندانیان اسیر هم، نمای بیرونی و نیمرخ دیگر آنرا به نمایش میگذارند. "خاطرات هشت سال..." به تنهایی، مصداق گویای همین واقعیت دردناک میباشد.

اینست که "گزارش هشت سال گذران در زندان مخوف و بغایت منفور پلچرخی" توسط کبیر توخی، و "خاطرات هشت ساله بیرون از زندان" رحیمه توخی، به ترازنامه زنده و گویایی میماند، که درد، رنج و عذاب توأم با مبارزه ، مقاومت و استواری داخل زندان را، با درد، رنج و دیگر ناگواری های بیرون زندان، بمثابه دو جهت یک مبارزه، به بهترین نحوی تصویر میکند.

گزارش زندان، و خاطرات بیرونی مرتبط بدان، در واقع گوشه معینی از ابعاد فاجعه آمیز یک تراژیدی هولناک است، که سه دهه متوالی، بساط خونین خودش را بر همه جا پهن، و کشور ویران گشته، اسیر و تحت اشغال امپریالیستی را، به یک ماتمکده عریان برای اکثریت باشندگان آزاده، شرافتمند، و وفاشعارش مبدل ساخته است.

به چه تعداد  انسان آزاده، سرکش، و انقلابی همین خطه بوده است که زندان، شکنجه، اعدام و مرگ را، بر زندگی در کمال خفت، مذلت، و عبودیت، و آستان بوسی امپریالیسم و ارتجاع ترجیح داده، و با ریختن خون های پاک خویش، نهال آزادی و آزادگی را بارور ساخته اند!

چه تعداد از مادران، خواهران، همسران، پدران و فرزندان زجرکشیده و داغدار همین سرزمین بلاخیز اند، که داغ عزیزان از دست داده در زندان استبداد امپریالیسم و ارتجاع را برای ابد، با خویشتن حمل می کنند!

اینکه خوشبختانه شانس رهایی از چنگال خونین دژخیمان جنایت پیشه و جفاکار، نصیب توخی ها میشود، تا در امتداد یک مسیرت آزادیخواهانه، بنوبه خودشان سند اثباتی ظلم، جفا، و جنایت اهریمنان ستم پیشه و بیگانه پرست را، جهت آگاهی و قضاوت، پیشکش تاریخ نمایند؛ جنبه آموزنده، الهام بخش و ضروری ماجرا میباشد؛ تا ستم باشد، مقاومت هم هست!

باری، خاطرات داخل و خارج زندان توخی ها، تاریخ زنده گوشه کوچکی از درد و رنج، مقاومت، پایداری، و ماجراهای غم انگیز نسلی از انسان های رزمنده، آزادیخواه، انقلابی، و شرافتمند کشور است. این خاطرات بوضاحت غیر قابل انکار نشان میدهند که، در ستیز  و نبرد جانکاه میان آزادی و اسارت؛ مرگ و پیروزی و ... نقش زنان رزمنده و آگاه، اگر نه بیش از جنس مرد، ولی هیچگاهی کمتر از آنان نبوده و نمیباشد.

به همین وتیره، این خاطرات همچنان خط فاصل روشنی میان دوست و دشمن ترسیم، و راه و روش رهایی، تعالی، ترقی، و یک زندگی شرافتمندانه و با وقار انسانی را، بخوانندگان خودش نشانی میکنند.

با همین استنباط و باور است که ( بابا )، از "خاطرات هشت ساله..." رحیمه توخی، بگرمی استقبال نموده، و ضمن آرزوی توفیق همیشگی، به این همرزم وفاشعار خودش، بدینوسیله صمیمانه درود می فرستد!

                                                                        

                                                                                                                                 ــ   ( بابا )

                                                                                                                                 ــ  قطب نما            

 

 

21 دسمبر 2008 

سلام های پر حرارت به تمام دست اندرکاران  نشریه پرمحتوای " قطب نما " وسایت وزین و پر محتوای " بــابـــا "  تقدیم باد

نخست از همه سلامت شما عزیزان را از صمیم قلب آرزو می نمایم  .
بخاطر رسیدن روز 6 جدی 1358( 27 دسمبر1979) که سوسیال امپریالیزم شوروی بر کشورما تجاوز کرد ،تصمیم گرفتم تا بدون حب و بغض بنویسم  آنچه  بعد از زندانی شدن شوهرم ( توخی) در زندان  مخوف پلچرخی ( زندانی که استعمار شوروی بر آن حاکم بود )؛ بر من گذشت .
 اینک پیوست همین ایمل بخش اول آنرا برای  " سایت " بــابــا "  ارسال می نمائیم . مسلماً در پی آن  بخشهای دیگر آن  که آماده شد، آن ها را نیز برای تان خواهم فرستاد .  در امر  مبارزه بخاطر تجاوز ارتش جنایتکار امریکا و شرکا و آنانی که به اشکال   مختلف  وظریفانه این تجاوز را تطهیر   می نمایند ؛ توفیق مزید  خواسته دست تانرا خواهرانه می فشارم.   

             رحیمه توخی                                                                                                     

ــــــــــــــــــــــــ

21 دسمبر 2008

دوست گرامی احمد تلاش؛

به آرزوی سلامتی شما!  امیدواریم به مطالعه و تلاش های خودتان ادامه داده و در حین ضرورت، با ما به تماس آیید. آنچه در توان ما و در حوزه امکان  باشد، مطمئنا که از شما دریغ نخواهد شد.

                                                                                                           موفق و کامگار باشید!

                                                                                                                    ( بابا )

 

20 دسمبر 2008

سلام برشما؛

آرزو دارم که صحتمند باشید! من به سایت بابا رفتم؛ در اینجا معلومات زیادی برای من وجود داشته و فعلا سرگرم مطالعه میباشم. تشکر از شما که با من همکاری می نمایید؛ و آرزو دارم که کمک بیشتری نمایید. من یک تن از رفقای جدید شما میباشم. امید است با ارائه معلومات بیشتر، مرا یاری کنید!   تشکر

                                                                                                                احمد تلاش

 *************

21 دسمبر 2008

دوست محترم سمیر افغان یا ح. فروتن؛

اظهاریه تانرا دریافت داشته و چنانچه می بینید، آنرا در همین بخش "نامه های" ( بابا ) به نشر رسانیدیم.

البته ( بابا ) با احتراز از نشر فحشنامه شما بعنوان "ژاژخایی های یک جاه طلب فراری" پیرامون آقای موسوی، و دلایلی که برای آن در صفحه "نامه ها" ارائه گردید، توقع داشت که شما بفکر آمده و از این پس، با بصیرت لازم بخود و جهان ماحول خودتان نگریسته و در نتیجه، با گزینش یک اسلوب شایسته، پیش از هر ابراز نظر نیاندیشیده و احساساتی، با دوربینی، تأمل و تأنی اندیشه و عمل کنید!  ولی متأسفانه متوجه می شویم که شما این سخن ناگفته ما را درنیافته، و برخلاف با همان شیوه برگزیده خودتان بازهم می برید و می دوزید!

البته سپاسگزار باید بود که ما را بسان دیگران، بخاطر نقد قهرمان رویا های خویش ــ ملالی جویا ــ ، حداقل جاسوسان امریکا یا کدام منبع دیگری قلمداد ننموده، و بگونه مادر معصوم و محترم آقای موسوی که مادر همه ما و شما نیز میباشد، به مادران کارکنان ( بابا ) اهانت روا نداشته اید!

شما اختیار دارید که کماکان، با عینک تیره خودتان به هر طرف نظاره کرده و جز خود، کسی و چیز دیگری را نه بینید.

 بیش از این در اینجا چیزی نمی گوییم، زیرا قصد داریم جواب اظهاریه سراپا اهانت آمیز شما را، به زودی و با تفصیلی مقتضی ارائه نماییم. عفو خواهید داشت، چنانچه در اینجا به زبان یک ناصح و لحنی سرزنش کننده سخن گفته باشیم!

                                           سلامت باشید!

                                                 ( بابا )

 

 

نوشته زیر که امضا  ندارد، از آدرس سمیر افغان احتمالا همان ح. فروتن آشنای ما، به ( بابا ) ایمیل شده است:

20 دسمبر 2008

یک نوشته به قلم سمیر در سایت تانرا دیدم که خواسته مبارزه ملالی جویا را کمرنگ جلوه گر ساخته و در آخرین تحلیل او را در خدمت "امپریالیزم" قرار دهد
من زیاد گفتنی با شما ها ندارم چون میدانم که از همان نسلی هستید که فقط خوش دارید کلمات کتابی و سرخ و آتشین را قلقه کنید بدون آنکه مرد میدان باشید و جرئت و شهامت خطر کردن را داشته باشید
به شما ها میگویم که اگر همینقدر مرد شدید که این شعاربازی ها و هورا گفتن هایتان را نه در بستر تمیز و راحت امپریالیزم بلکه در فضای خونین افغانستان بلند کنید آنوقت یکایک حرفهای تانرا به سرچشم قبول میکنم و میپذیرم که واقعا شما انقلابی هستید و جویا ضد انقلابی
و بالاتر از آن از شما نمیخواهم که دل جویا را داشته باشید و بروید در داخل و در زیر ریش شیاطین صدای تانرا بلند کنید، از شما میخواهم که فقط مرد شوید و گرفتن پول مفت از سوسیال های کشورهای اروپایی و امریکایی و کانادایی را کنار بگذارید و از این زندگی آسوده و در عینحال طفیلی را لعنت گفته بروید داخل افغانستان و از همانجا به هرشیوه ایکه میخواهید کار کنید، تا بپذیرم که مرد عمل و مبارزه هستید و نه چند کرم کتاب و چند مردی که از شکم سیر سیاست انقلابی میکنند
اگر اجازه تان باشد باید برای تان گفت که امپریالیزم از عناصری مثل شما بیشتر لذت میبرد که فقط بندل بندل ورق را سفید کنید اما عملا در بین مردم نباشید و سازماندهی نکنید، نوشته های شما را به اطمینان برایتان میگویم که بیست نفر هم نمی خواند، اما جویا با هربار بلند کردن صدایش میلیونها نفر شنونده دارد و بیش از هر فرد دیگری به گفته شما امپریالیزم را ضربه میزند
شما ها که قلب گنجشکی دارید حق ندارید به کسی توهین و تحقیر کنید و علیه وی بنویسید که در کوچه و برزن وطن و در بین نادارترین و عوام ما خودش را به مثابه مبارز تثبیت کرده و قهرمان شان شده است
کمی حیا و شرم هم داشته باشید چیز خوبی است

ــــــــــــــــــــــــــــ

 

17 دسمبر 2008

دوست ارجمند احمد تلاش؛

با عرض ارادت. از نامه شما و اظهار محبت تان بعنوان یک رفیق جدید، ممنون و سپاسگذاریم و بدینوسیله دست های شما را به گرمی رفیقانه می فشاریم.

اینکه مایل هستید تا در جریان رویداد ها و بویژه سیر فعالیت سازمان های سیاسی با خط مشی های مردمی انقلابی قرار گرفته و با آنها در تماس باشید، امری بسیار عالی میباشد که ما از آن استقبال، و بنوبه خویش برایتان در این راه، آرزوی موفقیت می نماییم.

راجع به سازمان هایی که در نامه تان مشخصا از آنها نام برده اید، باید بگوییم که شما می توانید از طریق صفحه پیوند های ( بابا ) به سایت های آنها وارد شده، و از همین طریق، با آنها حتی باب مراوده مستقیم را بگشایید.

در مورد علاقه شما به مائو تسه دون رهبر انقلاب چین و اطلاع از زندگینامه وی، بازهم شما می توانید از طریق همین صفحه پیوند های ( بابا ) به سایت مائوئیست های افغانستان بنام ( شورش )، و سایت حزب کمونیست( مائوئیست ) افغانستان ( شعله جاوید ) رفته، با آنها مستقیما به تماس آمده و خواسته تان را مطرح کنید.

ما یکباردیگر در اینجا از نامه تان تشکر نموده و برای شما طلب موفقیت می نماییم!                                    

                                                                                                               ( بابا )

 

 

17 دسمبر 2008

سلام بر شما؛

من یک تن از رفقای جدید شما هستم. من می خواهم در باره خبر های جدید اطلاع پیدا کنم. مثلا پیکار جوانان، دسته هشت مارچ؛  در باره زندگی مائو. منتظر احوال شما هستم. تشکر.

                                                                                             من احمد تلاش هستم.

**************

 

16 دسمبر 2008

دوست گرامی ح. فروتن؛

امیدواریم که بدینوسیله متقابلا سلام های ما را بپذیرید!  اینکه زحمتی بخود داده و بضم یک نامه، نوشته ای بعنوان "ژاژخایی های یک جاه طلب فراری" را هم جهت نشر به آدرس (بابا ) ارسال نموده اید، از شما تشکر میکنیم. مطالعه دقیق و مسئولانه مطلب ارسالی شما، به نتیجه گیری ای منتهی گشت که مفاد آنرا اینک به اطلاع می رسانیم:

( بابا ) چنانچه میدانید، نشریه ایست سیاسی متعلق به همه رهروان و دوستداران راه آزادی، دموکراسی، عدالت اجتماعی، و در حقیقت زبان گویای شان.

خدمت به پیشبرد مبارزه ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی در راستای نیل به مبرم ترین اهداف و نیاز های فوری و تاریخی جامعه ما در مقطع کنونی که بر پرچمش، همان خواست حیاتی آزادی واقعی و دموکراسی مردمی نوشته میباشد، عرصه اساسی فعالیت نشراتی (بابا ) و در واقع، علت وجودی اش را بیان میدارد؛  بدیهی است که در کنار تبلیغ، ترویج و اشاعه ایده های دموکراتیک و انقلابی، تعاطی افکار روشنگرانه؛ نقد و جدل منطقی؛ و سرانجام افشاگری های لازم هم، هرکدام جایگاه بس مهم و درخور خودشان را در این مبارزه احراز نمایند.

جدیت، موثریت و ثمربخشی یک جدل فکری روشنگرانه اما، که ممد مبارزه ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی ما هم باشد، رویهمرفته منوط به پذیرش چارچوبه معینی از اصول بحث علمی و موازین یک مطبوعات پیشرو انقلابی میباشد، که ( بابا ) خودش را بدان متعهد میداند.

برخورد شخصی، مبادرت به توهین و اتهام بیمورد که بیشتر بر احساس فردی و استنباط ذهنی استوار باشد، تا واقعیت عینی اثباتی؛ اگر هم  موقتا حربه ای باشد موثر برای تشهیر افراد، ولی هیچگاهی به بحث و جدل فکری سازنده  و  دستیابی به حقیقت کمکی نخواهد کرد، چه رسد به انقلاب و پیشبرد مبارزه انقلابی!

دوست گرامی؛

امیدواریم که با همین اشارات بسیار مختصر و گذرای خویش در اینجا، توانسته باشیم تا حدودی، بر جنبه یی از مبانی فکری و رویکرد عملی ( بابا ) در امر پیشبرد یک جدل فکری سیاسی انقلابی، روشنی لازم افگنیم.

از وارد شدن به بسا موضوعات آمده در نوشته تان، که رویهمرفته مسایلی در خور غور و تأمل نه فقط برای مجموعه جنبش انقلابی، بلکه برای مجموعه مردم ستمدیده، زحمتکش و شرافتمند کشور میباشد، آگاهانه در اینجا احتراز نمودیم، چون آن موضوعات برای ما و آنانی که بگونه ما اندیشه و عمل می نمایند، چیز تازه ای نمیباشند؛ در همین ارتباط شما می توانید بطور مثال، به نوشته ( آصف مهربان ) منتشره  در ( بابا ) و  به نامه ( بابا ) به ایشان  در بخش (  نامه ها ) مراجعه نمایید. اما برای آگاهی از دیدگاه ( بابا ) در رابطه با ملالی جویا، شما می توانید به مقاله "لویه جرگه قانون اساسی ــ کاریکاتوری از دموکراسی در "قطب نما" شماره سوم؛  و همچنان به مقاله "شیرزن میهن" در "قطب نما" شماره 11  مراجعه، و چنانچه خواسته باشید، آنها را به نقد هم بکشید؛ آنگاه لازم خواهد آمد، که ما بازهم قسمتی از وقت خویش را به همچو موضوعاتی اختصاص بدهیم، و شما بر این حرف ما می توانید حساب نمایید.

زیاده از این وقت شما را نگرفته، صمیمانه دست های تان را می فشاریم.

                            

                                                                                                         ( بابا )

 

15 دسمبر 2008

دوستان عزیز، سلام!

امیدوارم که از صحت و سلامت کامل برخوردار باشید. مطلبی را در رابطه به اراجیف ضد مارکسیستی موسوی، برای تان فرستادم. امید است که به نشر آن اقدام نمائید. در صورت عدم انتشار، امید است بنده را مطلع نمائید.

                                                                                                                             با عرض حرمت

                                                                                                                                ح. فروتن

*************

 

13 دسمبر 2008

دوست گرانمایه آصف مهربان؛

با عرض ارادت و سلام های رفیقانه! مطلب ارسالی بسیار آموزنده و ارزشمند شما را دریافت، و از مطالعه آن نه تنها فیض، که خیلی هم لذت بردیم.

 این مقال و آنهم با تواضع قابل ستایش نویسنده آن، که امروزه اما بعنوان یک کنش و اخلاق پسندیده اجتماعی، متأسفانه بسان گهری کمیاب میماند، رویهمرفته به موضوعی تماس میگیرد که از هر حیث، برای ما قابل تأمل است: چه از زاویه دید تاریخی با چشمداشت رویداد های خانمان برانداز  سه دهه گذشته و کاوش در علل و اسباب شان؛ و چه هم با نگرش بجلو که درس آموزی از همه ماجرا های خونین زندگانی نسلی از باشندگان این دیار را بمثابه یک پیش شرط  انصراف ناپذیر، در محراق توجه خودش داشته باشد. گذر از تنگنا های تیره و تار کنونی و آنهم از میان آتش متقاطع دشمنان آشکار و پنهان مردم ستمدیده کشور، و حرکت به آن سمتی که دسترسی و نیل به اساسی ترین خواسته های فوری و تاریخی جامعه بلاکشیده ما را پیشاپیش در چشم انداز خودش داشته باشد، یک چنین رویکردی را  بر همه رهروان و پویندگان راستین همین راه، حتمی و ضروری میسازد.

 از اینجاست که تشخیص عاملین و مسببین همه بدبختی های همین سه دهه از حیات جامعه، و شناسایی شان بعنوان دشمنان آشتی ناپذیر توده های مردم ستمدیده و زحمتکش کشور، اساسی ترین معیاری میگردد که پابندی بدان و یا تخطی از آن ، همچنان مرز تمایز میان دوستان واقعی مردم، و مدعیان کاذب شان را ترسیم میدارد. بر این مبناست که می توان و باید در اینجا بصراحت اعلام داشت و آن اینکه:

همکاری و مماشات با دشمنان چه داخلی و چه خارجی مردم، توسط هر  که باشد، بی هیچ ملاحظه ای، در حکم دشمنی با مردم، و خیانت به انقلاب  و به منافع علیای ملی میباشد.

 یکی از خون آشام ترین دشمنان شناخته شده مردم ستمدیده افغانستان، همانا باند های آدمکش و میهن فروش خلقی و پرچمی هستند، که جنایات بی شمار و تباهی آفرین شان، دیگر بر دفتر ماندگار تاریخ ثبت گردیده است. سه دهه تراژیدی خونبار کشور، که هفت ثور  و شش جدی، فقط بارز ترین منعطف های تاریخی، و یادواره سمبولیک کارنامه های ننگین همین آدمکشان حرفه ای میباشند، با تکیه ناخجسته این نوکران خانه زاد سوسیال امپریالیسم شوروی بر اریکه قدرت دولتی آغاز،  و بر بستر  تبانی نامقدس شان با مزدوران گوش بفرمان رقبای امپریالیسم غرب و ارتجاع منطقه، یعنی با همان همپالگان جهادی و طالبی ایشان، تا ایندم ادامه دارد. اشغال کنونی کشور  و اسارت مردم جان بر لب رسیده ما در دام فاتحین "جنگ سرد" که به بهانه های واهی و  شعار های عوامفریب آزادی، دموکراسی، صلح، عدالت و بازسازی گویا توجیه میگردد، از جهتی هم در واقع، تکامل منطقی جبهه سایی های دیرینه همه همین خاینین بملت بر آستان اربابان موتلفه شان میباشد، که اینک به یمن همان خدمت گذاری ها، در دولت دست نشانده کابل مشترکا سازمان یافته اند. پس آماج قرار دادن همه همین مرتجعین بدسگال بمثابه دشمنان سوگند خورده مردم ستمدیده کشور بدون هیچ استثنایی، در موقعیت کنونی شرط انصراف ناپذیر پیشبرد مبارزه آزادیخواهانه ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی میباشد.

 مغازله و تنیدن رشته های مودت و مسامحه با هر فرد؛ با هر عنصر؛ و با هر بخشی از همین دشمنان شناخته شده مردم؛ در هر سطح و به هر پیمانه ای که باشد، نه فقط ادعای ضدیت با امپریالیسم و ارتجاع را تخطئه می نماید؛ نه تنها مرز روشن میان دوست و دشمن بمثابه اصل اساسی مبارزه انقلابی را مخدوش میسازد؛ بلکه افزون بر آن، عاملین رسوای آن را هم، در کنار سایر مرتجعین قرار داده و  بنابراین، با چنین مرزبندی ای، بر ایشان نیز قضاوت خواهد شد، زیرا مبارزه ضد امپریالیسم و ضد ارتجاع، نمیتواند هیچگاه و تحت هیچ شرایطی، جدا از مبارزه علیه اپورتونیسم باشد.

با چنین نگرش و رویکردی میباشد که (بابا ) نتیجتا، از نقطه نظرات اعلام یافته دوست گرامی آقای آصف مهربان در نوشته ( سخنی پیرامون وضع سیستانی و ... ) بگرمی استقبال نموده و  آنرا بمثابه یک مبارزه روشنگرانه انقلابی ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی، به نشر می سپارد. توقع میرود که دوست گرامی آقای ( مهربان ) در مراوده و همکاری رفیقانه با (بابا ) ی خودش، مصمم و  پیگیر باشد!

 

                     با درود های گرم انقلابی!

                                                                                        ( بابا )    

                              

12 دسمبر 2008

سلام بر شما سایت پرمحتوای (بابا )!

اینک پیوست همین ایمل، مطلبی را برایتان می فرستم و دست تانرا با محبت می فشارم.

 

                                                                                                     م. آصف مهربان

 

  ************

10  دسامبر 2008

دوست گرامی خانم توخی؛

متمنی است که در کمال تندرستی به سر برده و بدینوسیله متقابلا سلام های رفیقانه ما را هم پذیرا گردید!

از ارسال بخش چهارم "شمه ای از جنایات سوسیال امپریالیزم شوروی در زندان مخوف پلچرخی"  خیلی متشکریم؛  شما می توانید آنرا همین اکنون در بخش ( تازه ها ) مطالعه نمایید. اینکه جلد سوم  دفتر سروده ها را از طریق پست نیز به آدرس "قطب نما" ارسال نموده اید، کمال محبت شما میباشد؛ امیدواریم که بمجرد دریافت آن، بلافاصله شما را در جریان بگذاریم.

آدرس سایت چریکهای فدایی خلق ایران هم در بخش "پیوند ها" ی  ( بابا ) لینک شد.

به آرزوی موفقیت های همیشگی شما!

                                                                                                                          ــ    ( بابا )

                                                                                                                          ــ    "قطب نما"   

 

 

10  دسامبر  2008

درود های گرم به رفقای مبارز  و عزیزان گرانقدر "قطب نما"  و "بابا" تقدیم باد.

نخست از همه سلامت شما عزیزان را آرزو می نمائیم. چند روز پیش جلد سوم دفتر سروده هایم ( ای کارگر ) را که تازه از چاپ برآمده  و من اشتباه نموده  در نامه ی قبلی خود، جلد چهار  تایپ کرده بودم، جنسا به آدرس تان پست کردم. امید که تا کنون رسیده باشد. اینک پیوست همین ایمل بخش چهارم ( 4 ) ( "شمه ای از جنایات سوسیال امپریالیزم شوروی در زندان پلچرخی" ) را برایتان ارسال نمودم.

در بخش پیوندها، اگر آدرس سایت "چریکهای فدایی خلق ایران" را هم درج نمائید، چه بهتر؛

 

سعادتمند و پیروز باشید

رحیمه توخی  

******************

 

 3  دسامبر 2008

دوست بسیار ارجمند نوید؛

با عرض سلام و ارادت رفیقانه. نامه بسیار مختصر شما را لحظاتی قبل بدست آورده و بلادرنگ برآن شدیم تا با نگارش این یادداشت، نه تنها به سوال مطروحه شما جواب بگوییم، بلکه با کوتاه ساختن زمان انتظار، مشغله ذهنی شما را نیز در مسیر همان احتمال درست و واقعی ایکه خود در مقام اول مرجحا برآن تکیه نموده اید هدایت نموده و بدینوسیله، برای درهم آمیزی معضل شک و یقین، که متأسفانه بستر ذهن شما را حتی برای لحظاتی هم، جولانگه کشمکش های نابجای خودشان قرار داده است، نقطه پایانی بگذاریم.

ولی مقدم بر همه، بگذارید که مراتب سپاس و شکران خویش را در همینجا، بویژه بخاطر طرح بسیار اصولی و مسئولانه مسئله، خدمت شما بجا نماییم. اینکه شما بیش ار این، عنان امر را بدست حدس و گمان رها نکرده، بلکه لطف نموده و بدینوسیله با مبادرت به ارسال یک نامه، همچنان باب مراوده خویش با ( بابا ) را گشوده اید، مایه خرسندی ما بوده، و ( بابا ) از آن بگرمی استقبال می نماید.

دوست گرامی؛

تا همین لحظه ایکه این یادداشت برای شما مرقوم میگردد، از مقاله ارسالی تان به آدرس ( بابا ) مطلقا  اطلاعی در دست نیست. از همینجاست که ما در نتیجه در اینجا، بر همان شق اول احتمالی که ذهن شما را مشغول داشته است، قویا تأکید میداریم، یعنی اینکه مقاله نامبرده شما، اصلا به آدرس ( بابا ) مواصلت ننموده است!!!

شگفت برانگیخته شده ما در اینجا، یک امر بدیهی میباشد که متأسفانه خویشتن را اما، در ارائه یک پاسخ منطقی برای آن، عاجز می بینیم. البته طبیعی ترین احتمالی که میتواند در اینجا مطمح نظر قرار گیرد، همانا احتمال بروز یک خلل فنی خواهد بود؛  شاید هم در نگارش دقیق آدرس ( بابا ) خطایی صورت گرفته باشد!  لطفا همان ایمل ارسالی تان به آدرس ( بابا ) را بازنگری نموده و بدینسان، بر درستی یا اشتباه آدرس، اینکه( baaba ) را به یک یا دو ( a ) نوشته اید، مجددا تدقیق نمایید!

نگاه کنید که مبادا بجای ( eu ) سهوا چیز دیگری نوشته باشید!  شاید راز مسئله در همینجا نهفته باشد. البته ما در پروسه کار خودمان، عملا و بتکرار به همچو مواردی برخورد نموده ایم.

 ( بابا ) نمیتواند بدون تحقیق، بر درستی و یا نادرستی یک مقاله قضاوت نموده، و در نتیجه، خودسرانه تصمیم خودش مبنی بر نشر یا عدم نشر آنرا را اتخاذ نماید. نگرش ( بابا ) و بنابراین، خط سیر حرکی فعالیت مطبوعاتی اش هم، ملهم از همین اصل بنیادی میباشد که ( بابا ) خودش را، در تئوری و در عمل، بدان ملزم و متعهد میداند.

 علاوتا از آنجاییکه ( بابا ) خودش را تریبونی آزاد مربوط و منوط به همه رهروان راه آزادی، دموکراسی مردمی و عدالت اجتماعی و در خدمت همین روند میداند، بنابراین در امر اشاعه مواضع و دیدگاه های ترقیخواهانه و انقلابی رهنوردان وفا شعار همین راه، هیچگاهی برای خودش حق و امتیاز ویژه ای قایل نبوده و خودش را هم، به اصول و موازین خشک یک مطبوعات بوروکراتیک مقید نمی بیند، چه رسد به اینکه مستقیم و غیر مستقیم، با گزینش هرگونه پیش قضاوتی و  جانبداری غیر اصولی، پایه ای ترین حق دموکراتیک کسی را هم بخواهد یا بتواند پامال نماید. از این رهگذر شما میتوانید کاملا مطمئن و آسوده خاطر باشید.

براین نکته هم همینجا و بطور گذرا باید تأکید نمود که، در رابطه با سیر عملی رخدادهای محیط ماحول خودش، ( بابا ) نمیتواند هیچگاهی در هیئت یک ناظری منفعل ظاهر گردد؛ ( بابا ) عضوی از یک خانواده بزرگ و مشخص اجتماعی و بنابراین، متأثر از کنش ها و واکنش های برانگیخته همین ساحت نیز میباشد که در نتیجه، گزینش هر سیاست و براین مبنا، اتخاذ هر حرکت عملی برای ( بابا )، در راستای تحقق منافع عمومی همین ساحت و در خدمت آن بوده، که در صورت لزوم و در فرصت مناسبی، به شیوه در خور خودش تبارز یافته و خواهد یافت.

دوست گرامی نوید؛

توقع میرود که با نگارش این یادداشت، ضمن جلب توجه شما به بسا مسایلی، بخش دیگر حدسیات تان مبنی بر احتمال عدم نشر مقاله نامبرده هم، بخودی خودش منتفی گردیده باشد.

اگر کاوش در واقعیت، محمل مادی دستیابی به حقیقت و شرط اصلی آن است که در پراتیک به اثبات می رسد؛ شک علمی هم بمثابه یک انگیزه، عنصری مهم در همین پروسه میباشد. از همین جاست که مبادرت شما را به ارسال نامه برای ( بابا ) و آنهم به سیاقی که تذکار یافت، بعنوان یک اقدام اصولی آموزنده و ستودنی ارزیابی می نماییم؛ اما چه بهتر بود که بعنوان یک آزمایش، مقاله خویش را هم به نامه تان ضمیمه داشته و به ( بابا ) ارسال می نمودید!

 

موفق و کامگار باشید!

                                                                                                       ( بابا )          

 

 

گردانندگان گرامی سایت بابا

درود بر شما!

چند روز قبل من مقاله را تحت نام "مکثی بر مقالات سخیداد و حیدر خارا ..." به آدرس شما فرستادم. از اینکه تا کنون این مقاله در سایت شما نشر نگردیده است، سوالی در ذهنم پیدا شد که ممکن آنرا دریافت نکرده باشید. یا ممکن است آنرا نشر نفرمایید. بهر صورت خیلی امیدوار هستم که دلیل نشر نکردن آنرا برایم مینویسید.

                                     به امید موفقیت های مزید شما!

                                                         نوید                 

*****************

 

اول دسامبر 2008

دوست بسیار گرانمایه شاعر رزمنده و آزادیخواه ما، خانم رحیمه توخی؛

نامه پر از لطف شما را توأم با ضمیمه بسیار زیبا، ارزشمند و پرمحتوای آن همین اکنون دریافت نمودیم. از انتشار دفتر سوم سروده های شما بعنوان (ای کارگر )، بسیار خوشنود گردیده  و اینکه نسخه ای از این هدیه گرانبها را هم برای (بابا ) ی خودتان گسیل داشته اید، بخوشی ما بازهم افزوده شد.

 (بابا ) در حالیکه انتشار این مجموعه جدید شعری را برای شما و همه دوستداران هنر و ادبیات مردمی تبریک می گوید، همچنان موفقیت های مزید و همیشگی تان در خلق آثار هنری رزمی، انقلابی و آزادیبخش را صمیمانه آرزو می نماید. متمنی است که سروده های زیبا و پرمحتوای شاعر آزاده و مبارز ما، نه فقط ذوق، سلیقه و قریحه شعری خوانندگان را به نحوی سازنده و موثری صیقل نماید، بلکه همچنان منبع الهام خوبی گردد برای خلاقیت ها و بارآوری استعدادهای تا ایندم ناشگفته ای که اما، به رمز  و جاذبه سحرآفرین معنا و نیروی توفنده کلام چه بسا از نوع وزین مردمی آن، آشنا بوده و بدان ایقان دارند.

(بابا ) از جابجایی مجموعه شعری (ای کارگر ) اثر شاعر رزمنده خانم رحیمه توخی، در صفحه شعر و ادب خودش، احساس شادمانی نموده  و در این افتخار  یک زن رزمنده، آزادیخواه و وفاشعار، خودش را عمیقا شریک می داند.

دوست گرانمایه خانم توخی؛

از اینکه نتوانسته ایم از دریافت جلد دوم بخش اول سروده های تان بعنوان (ای زن ) بموقع شما را اطمینان بدهیم، احساس خجلت و شرمساری می نماییم. البته ذکر اسباب و موجبات چنین نارسایی ای که شرحش اینک با گذشت یک مدت طولانی، جز با قدرت تخیل میسر نباشد، شاید در اینجا دیگر زاید و بیهوده باشد. با این وجود توقع آنست که شما به بزرگواری رفیقانه خودتان، این قصور را برما بخشیده باشید!

مجموعه جدید شعری (ای کارگر ) را همین اکنون میتوانید در بخش مختص بخودتان در صفحه شعر و ادب (بابا ) مشاهده  و مطالعه نمایید.

 

با عرض ارادت و آرزوی موفقیت های همیشگی شما!

( بابا )

 

 

به دوستان گرانقدر و مبارز سایت وزین "بابا"

درودهای پر حرارت به شما عزیزان تقدیم باد. اینک پیوست همین ایمل، دفتر سوم سروده هایم که بنام (ای کارگر ) از چاپ برآمده است، "ورد" آنرا با (فانت نازنین ) که یکی از بهترین فانت های "ورد" می باشد، برای شما عزیزان روان کردم. یاد آوری می شود که قبلا جلد دوم بخش اول سروده هایم (ای زن ) را که از چاپ برآمده بود، جنسا به آدرس تان فرستاده بودم، که تا هم اکنون از رسیدن آن برایم اطمینان نداده اید. جور و شاد و پیروز باشید شما عزیزان.

رحیمه توخی

اول دسامبر 2008

 

**************

 

30 نوامبر 2008

دوست گرامی سخی داد صبا؛

به آرزوی تندرستی شما! ملاحظه تان پیرامون رقم (51 ) در متن جوابیه برای دوست ما "آشوری" را دریافت نمودیم. تغییر عدد (15 )  به  (51 ) یقینا که یک خطای بسیار فاحش و هنگامه سازی می بود، چنانچه چشم تدقیق و بازنگری کنجکاوانه شما و  ( بابا ) از کشف بموقع آن غافل مانده بود؛ لیک این خطا، نه معلول نارسایی در تایپ، و نه هم نقصان سیستم  word ، بلکه نتیجه عمل پروسه انتقال مطلب از سیستم  Frontpage  به انترنت میباشد که متأسفانه بعضا اتفاق می افتد، و کارکنان (بابا ) با آن آشنایی دارند، یعنی در حین اجرای آماده سازی مطالب  برای نشر انترنتی، گهگاهی و بتکرار بدان برخورد نموده اند. به همین خاطر است که همواره و بر روال همیشگی، کار انجام یافته، در وقفه ها و فواصل کوتاه زمانی، مجدا مرور میگردد. ولی از آنجاییکه جوابیه شما، علاوه بر صفحه "نامه ها"، همچنان در بخش "تازه ها" البته در همان فورمات pdf خودش موقتا جابجا گردیده بود، بنابراین خواننده با چشمداشت مضمون اصلی در  pdf ، به نادرستی رقم مورد نظر در صفحه "نامه ها" پی میبرد، که آن نارسایی هم منطقا بحساب (بابا) و نه نویسنده آن، باید شناسایی و قید میگردید. بهرحال معضله خوشبختانه سروقت کشف و  بفوریت مرفوع شد.

حل مشکل ایمل ها به آن طریقی که شما پیشنهاد نموده بودید، متأسفانه که برای (بابا) عملی نمیباشد، چون (بابا) در سیستم خودش، فورمات  docxرا که خیلی قدیمی و از رواج افتاده است، ندارد.

بنا به توصیه مشاور فنی (بابا)، شما میتوانید به بسیار سهولت از این مشکل اجتناب نمایید، یعنی زمانی که متن مورد نظر تانرا  می خواهید در  word ضبط یا  speichern کنید، باید Dateityp  آنرا  نه docx  بلکه word-Dokument  انتخاب نمایید؛  متن ایمل شده به اینطریق که استاندرد میباشد، برای هر گیرنده هم، قابل شناسایی و در نتیجه خوانا میگردد. لازم به یادآوری است که ما، بدلیل همین مشکل متذکره، ناگزیر بوده ایم که نامه های شما را  به رویت فورمات pdf  شان، دوباره تایپ، و سپس به نشر بسپاریم. موفق باشید!

                                                    ( بابا )

 

30 نوامبر 2008

سلام رفیق عزیز!

احتمالا شما نامه اخیر اینجانب را از پی دی اف به ورد تبدیل کرده اید که فکر میکنم ورد شما مشکل دارد. وقتی نوشته را از پی دی اف به ورد تبدیل میکنید، اعداد را تصحیح کنید. در نامه مذکور بجای 15 ، 51 آمده است. لطف نموده آنرا اصلاح کنید.

                                       پیروز باشید.

                                     سخی داد صبا

***********************

دوست عزیز  ح. ع. که گفته اید از  ویرجینیا می نویسید، درود برشما!

من در مقاله تبصره ای بر سند "راه گم کرده را دریابید یا چون ما گمراه باشید؟" نوشته بودم که الینگار از قول باب آواکیان میگفت که باب 15 بار کتاب کاپیتال را خوانده و هر 15 بار آن را بدلیل درک نکردن مضمونش، در کنار دیوار کوبیده است.

اینک شما میگوئید که با آقای الینگار درین باره هم نظر هستید. چنانچه نوشته باب آواکیان را درج نموده اید، وی ذکر نکرده که 15 بار کاپیتال را خوانده اما ندانسته است، بلکه بر مغلق بودن آن تأکید داشته است. حال شما با الینگار درین باره هم نظر هستید، یا با باب آواکیان؟  چنانچه مشاهده میکنید، نظر الینگار  با باب تفاوت دارد. منظور باب آواکیان این است که باید کاپیتال را دقیق و با حوصله مندی به خوانش گرفت. در حالیکه الینگار در مورد آن آنقدر منفی بافی می کند که خواندن و فهمیدن آن را "کوه سیاه" تلقی می نماید.

شما خود قضاوت کنید که اگر شخصی کاپیتال را چنین معرفی نماید، نوآموزان یقینا دل سرد شده فراگرفتن آن را غیر ممکن میدانند؛ اما کسانیکه اهل خرد و منطق هستند، چنین برداشت میکنند که پس بحث کاپیتال با زندگی مادی و اجتماعی انسانها سر و کار ندارد، بلکه یک بحث ذهنی و انتزاعی است که شباهت به تئوری قضا و قدر دارد.

ازین گذشته شما در قبال باقی مطالب بحث الینگار ننوشته اید که تا چه میزانی با او موافقید. ولی به شما اطمینان میدهم که الینگار با نظر شما و نظرات باب آواکیان سر سازش و موافقت ندارد. چرا که صرفا ازین نوشته کوتاه شما معلوم است که شما مارکسیزم را "علم" میدانید و معتقید که "علم با احساسات جور نمی آید". ولی الینگار مارکسیزم را علم نمیداند، بلکه صرفا یک ایدئولوژی میداند.

بنظر من مارکسیزم صرفا یک علم تحقیقاتی نیست تا برای شناخت آن به تحقیقات و پژوهش های علمی دست زد، بلکه مارکسیزم علم انقلاب و مبارزه است.

انقلابیون در جریان مبارزات شان علیه اشکال مختلفی از دشمنان شان هم به علم نیازمند هستند، و هم به احساسات. ما نمیتوانیم در مقابل ابراز احساسات طرف مقابل مان، بی خیال بوده و از خودمان واکنشی نشان ندهیم. این خصلت و طبیعت انسان است که بدون شک، شکلی از مبارزه چه در طبیعت، چه در جامعه و چه در ذهن و تفکر بشر میباشد.

شما اگر نوشته الینگار را بخوانید، ایشان از آخرین درجه احساسات کینه توزانه شان علیه ما استفاده کرده و از آخرین واژه های تحقیر و توهین علیه اینجانب ابا نورزیده است.

من نیز چند موردی ازین ابراز احساسات او را در سند مذکور یادآوری کردم، اما نمیدانم که شما دوست عزیز چرا ایشان را از نصیحت تان محروم کرده اید.

بعضی ها و از جمله الینگار مثل مسیحی ها سعی میکند برای کمونیست ها یک اخلاق تئوریزه کند که با اخلاق باقی انسانها متفاوت باشند. مثلا وی می نویسد که کمونیست ها مغز شان را جودان مرغ صحرا نمی سازند. واقعیت اینست که کمونیست ها نیز در همین جامعه طبقاتی زندگی می نمایند که در شرایط خاص، از خود ابراز احساسات میکنند. اینگونه تئوریزه ها نمی تواند طبیعت انسان را تغییر بدهد. کمونیست ها نیز مثل باقی انسانها دارای احساس و غریزه می باشند، که در شرایط مشخص میتوانند آن را بروز دهند.

اینکه نوشته اید، من احساساتی می نویسم و حزب خود را ضربه می زنم، باید عرض شود که الینگار نوشته اینجانب را از سایت ها خوانده و برداشت های غلط شان را نوشته است. شما میتوانید بطور مشخص استدلال اینجانب را پیرامون نوشته وی نقد و اصلاح کنید. این روش بنظر من نسبت به نصیحت ها و اندرز های اخلاقی، کمک زیادی به تحقیقات علمی می نماید. تازه من نگفته ام که من عضو فلان حزب و سازمان هستم. شما هم که نوشته اید اینجانب را نمی شناسید. فکر نمی کنید به حدس و گمان توسل جستن، شیوه درستی برای شناسایی افراد نباشد؟

ازین گذشته بحث اینجانب با الینگار، چه ربطی به ضربه خوردن حزب دارد؟ مگر من نماینده فلان حزب هستم تا استدلال ام را از جانب حزب بدانید؟ خود این برداشت، بنظر شما به تحقیقات علمی فایده می رساند؟

بازهم فرض براینکه من عضو حزبی که شما حدس و گمان می زنید، هستم؛ حال یک عضو کدام سازمان و حزب، اگر در مسایل خصوصی یا اجتماعی و یا هم سیاسی، دچار اشتباهات در عدم تحقیقات لازم و کافی گردید، شما آن برداشت و استدلال او را به گردن حزبش می اندازید، یا از جانب خودش میدانید؟

دوست عزیز نصیحت و اندرز خوب است، ولی در واقعیت های عینی و مادی اجتماعی ما، چندان تأثیر ندارد. آنچه برای من اهمیت دارد اینست که به این سوالات و نظرات متناقض تان پاسخ دهید. از آن پاسخ هاییکه هم به علم مدد برساند و هم بقول خودت به حزب ما.

ضمنا من آن سخنرانی باب آواکیان را از سایت نیافتم. لطف کنید آدرس لینک دقیق آن را تایپ کنید.

پیروز باشید.

سخیداد صبا

29 نوامبر 2008

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

به سایت ( بابا )

سلام به شما عزیزان؛

مرحمت نموده این مکتوب را برای معلومات (  ) چاپ کنید!

حامد علی آشوری

28 نوامبر 2008

 

محترم آقای سخیداد صبا نویسنده تبصره ای بر" راه گم کرده را دریابید یا چون ما گمراه باشید".

سلام خدمت شما تقدیم میشود. آدرس  ایمیل شمارا نداشتم و گرنه این مکتوب را بطور مخفیانه به شما روان میکردم. من نوشته شما را امروز در وب سایت بابا خواندم. از قضا به این نکته برخوردم که شما میگوئید باب اواکیان کتاب کاپیتال را چند مرتبه خوانده و نفهمیده است. تصادف که من با آن کسی را که شما بر او انتقاد کرده اید هم عقیده هستم و او راست میگوید. من هم این نوشته باب اواکیان را خوانده بودم که او خودش گفته است. وقتی که نوشته شما را خواندم بیادم آمد که شما از این مطلب خبر ندارید. من چون در امریکا زندگی میکنم و از سالهاست که کارگر انقلابی را میخوانم، این مقاله باب اواکیان را جستجو کرده برای شما فرستادم  از مطلب آگاه شوید. این مقاله در کارگر انقلابی شماره  886 در سال  1996 به چاپ رسیده و Who Feeds Whom عنوانش است و باب اواکیان با این جملات میگوید:

I remember when I first read Capital, this point really struck me, when I started to get what Marx was bringing out. It took me about three or four tries to get past the first five pages of Volume One of Capital. I would start reading and I would say, "Man, this is impossible!--this `Germanic' style and everything else, how the fuck can anybody understand this?!" But I knew that in order to do what we had to do people had to read Capital and understand it. Not everybody and certainly not all at one time, but those of us who saw what had to be done--there weren't other people around who were doing what needed to be done, so we had to struggle to learn this so we could get it right and then keep on learning while we were doing.

این مقاله حتما در وب سایت حزب کمونیست انقلابی اضلاع متحده هم چاپ شده است .

من مقاله شما را تا آخر خواندم و چون من نه شما را می شناسم و نه آقای الینگار را، نخواستم که بیشتر از این مداخله کنم. اما نصیحت برادرانه من بشما اینست که "علم با احساسات جور نمی آید".شما احساساتی می نویسید و تحقیق نمیکنید و حزب خودتان را ضربه می زنید. امیدوارم از من آزرده نشوید.

                            هموطن شما ح .ع. از ویرجینیا، اضلاع متحده امریکا.

 

*************

 

 

٢٨ نوامبر ٢٠٠٨

درود های مجدد خدمت شما و باقی رفقا باد!

عرض اینکه اینجانب همه نامه هایم را که شما از آن یاد کرده اید، با  WORD نوشته بودم که نسخه هایش نیز اکنون موجود اند. نمیدانم شاید کدام مشکل دیگر از کامپیوتر من یا از شما باشد. بهر حال اینک نامه دیروز و امروز را از طریق پی دی اف خدمت می فرستم.

اگر بخواهید نامه ها را در بخش "نامه های رسیده" سایت تان درج کنید، میتوانید به وابشن بالای قسمت چپ کامپیوتر بنام  Asuwählen  کلیک کنید تا موز تان برای مارک کردن نوشته ها آماده شود. بعد میتوانید قسمتی یا تمامی صفحه را با موز مارکیرن کنید، و بعد راست کلیک نموده، قسمت In Zwischen Ablage kopieren   را کلیک کنید. وقتی اینکار را انجام دادید، صفحه WORD  را باز کرده  در آنجا  Einfügen  کنید، نوشته ها به WORD  تبدیل می شود، اما بشکل نامنظم. شما میتوانید با  WORD کارکرده  آن را تنظیم کنید.

از اقدام سریع تان در قسمت درج مقاله در سایت متشکرم.

                                                                                    سخی داد صبا

                                                                                

28 نوامبر 2008

رفیق گرامی سخی داد صبا؛

بمجرد دریافت نسخه تصحیح شده مقاله ( تبصره ای بر سند راه گم کرده ...) ، بلادرنگ به نشر آن در (بابا ) اقدام شد که شما میتوانید همین اکنون، آنرا در صفحه ( تازه ها ) مطالعه نمایید. چنانچه از این رهگذر برای شما دردسری ایجاد نموده باشیم، البته با یک دور بینی رفیقانه، بدان بدیده اغماض خواهید نگریست.

اینکه شما بر پیشنهاد (بابا ) تمکین، و  بنابراین در تکمیل نام مطبوعاتی خودتان همچنان رفیقانه پیشقدم گردیده اید، جای بسی تقدیر است، و ( بابا ) هم بدین مناسبت، از شما ممنون  و سپاسگذار میباشد.

باردیگر متأسفانه باید به اطلاع برسانیم که مقدور نشد تا نامه اخیر تان را نیز بسان دو نامه قبلی،باز نموده و  از مفاد آن مستحضر  شویم؛  نامه شما کماکان به همان فورمات یا  Dateityp:docx  ارسال شده است که این، چنانچه قبلا هم متذکر گردیده ایم، از طریق  Word  که (بابا ) از آن استفاده می نماید، قابل شناسایی نمیباشد. تکرار همین نکته را در اینجا، بازهم جهت اطلاع شما لازمی دانستیم. موفق و شادکام باشید!

                                                                                                             ( بابا )

   ٢٧  نوامبر    ٢٠٠٨  

مدیر مسئول محترم سایت بابا درود بر شما!

از راهنمایی های تان پیرامون غلطی های تایپی نهایت سپاس گذارم. اگر میدانستم که وقت گرانبهای تان ضایع نمی شود، ابتدا فایل ورد را برای تان می فرستادم. امیدوارم در آینده شما این همکاری تان را از من دریغ نکنید.

امروز من در کار بودم که ناوقت بخانه آمدم. وقتی نامه شما را در سایت خواندم، متوجه شدم که متأسفانه مجددا همان فایل برای تان فرستاده شده است که لطف نموده اینک فایل اصلاح شده را در سایت جابجا نمایید.

                              تشکر از شما         

                                 سخی داد  صبا        

                                          

27  نوامبر  2008

دوست گرامی سخیداد؛

مقاله (تبصره ای بر سند"راه گم کرده را دریابید،یا چون ما گمراه باشید؟") را که حاوی اشتباهات طباعتی بی شماری بود،  بنا به درخواست خودتان، همین اکنون از سایت برداشته و بجای آن، متن ارسالی جدید شما را قرار دادیم؛ اما استنباط ما اینست که شما شاید بعوض نسخه تصحیح شده، بازهم سهوا همان نسخه اولی را ارسال داشته اید، زیرا متن ارسالی جدید هم، متأسفانه همان مشکل قبلی را در خود حمل می نماید. یک نگاه سرسری به متن، کافی خواهد بود تا صحت این برداشت تأیید شود. بطور مثال در همان عنوان (تبصره ای بر سند "راه گم کرده را دریابید، یا چون ماه  گمراه باشید؟")  ملاحظه می نمایید که بجای عبارت ما  بعنوان ضمیر جمع متکلم، اشتباها لغت ماه  یعنی مهتاب آمده است!

همچنان تاریخ نگارش مقاله، بجای 2008  ، اشتباها 27 نوامبر  2007  قید گردیده است!

البته سرتاپای این مقاله مملو از همچو نارسایی های طباعتی میباشد.

از آنجاییکه مقاله به طریق PDF  ارسال شده است، بنابراین مقدور نبود تا ( بابا ) خودش، وظیفتا به تصحیح همه اشتباهات طباعتی موجود در نوشته، مبادرت میورزید.

از نظرما، نفس امضای ( سخی داد ) در پای مقاله، خواهی نخواهی در ذهن خوانندگان، یک نوع التباس، سو تفاهم و سو ظن  غیر ضروری را ایجاد می نماید، زیرا  دوست دیگری هم، چنانچه می دانید، نوشته های خودش را به همین نام انتشار میدهد. برای اجتناب از یک سردرگمی غیر لازم، شاید بهتر باشد تا یکی از این (سخی داد) ها، امضای خودش را اگر نه تعویض، بلکه تکمیل نماید!

توقع می رود این پیشنهاد (بابا) که حاکی از حسن نیت دوستانه و یک ملاحظه عملی مختص به وظایف نشراتی میباشد، بر طبع (سخی داد) های دوگانه ما، گران نیافتاده، و برعکس با یک دوراندیشی متعارف رفیقانه جذب گردد!

(بابا )

 

 

27  نوامبر 2008

سلام رفقای گرامی؛

امیدوارم صحتمند باشید!  از اینکه  pc  من خراب بود، نتوانستم در موقع به نامه تان پاسخ دهم. اینک نوشته دیگری برایتان فرستادم؛  امید است به سایت تان درج کنید.  پیروز باشید!

                                               سخیداد    

***********

10  نوامبر 2008

دوست گرامی سخیداد؛

نامه ارسالی شما  بعنوان "در جواب سخی داد" را دریافت داشتیم، ولی متأسفانه که مقدور نگردید آن را باز نماییم. شما این نامه مختصر را به فورمات  docx  فرستاده اید که این از طریق Word  باز نمیشود. لطفا سعی نمایید آنرا با فورمات  word  ایمیل کنید، و یا اینکه بسیار ساده آنرا به همان طریقه ایکه مقاله قبلی خویش را ارسال نموده اید، یعنی بشکل  PDF  بفرستید.

در حالیکه شما را از دریافت نامه ارسالی تان اطمینان میدهیم، خواستیم که مشکل فنی حادث را هم بدینوسیله به شما بازگو کرده باشیم، تا  بر علت عدم نشر جوابیه خویش، وقوف داشته باشید.

                      به آرزوی سلامتی!

                        ( بابا )        

*****************

 

رفقا و دوستان عزیز درود های رفیقانه مرا بپذیرید!

امروز در وب سایت بابا مقاله ایرا تحت عنوان "تبصره ای برتبصره ..." به نشر سپرده اید. نویسنده این نوشته تحت نام "سخیداد" نوشته اش را به نشر سپرده است.اما من سخی داد نویسنده داستان کوتاه "کابوس یک رویا" نویسنده این مقاله نیستم. من با مضمون و محتوای این مقاله و بخصوص طرز دید آن مخالفم.

با تشکر و عرض درود های رفیقانه.

سخی داد.                   

*****************

 

O7.06.2008  

دوست بسیار گرانمایه خانم رحیمه توخی؛

پارچه شعر خیلی زیبا و پرمحتوای "اعدام" بمناسبت سالروز شهادت انقلابی نستوه  ــ  مجید قهرمان، بلافاصله پس از دریافت، بغرض مطالعه خوانندگان، در صفحه مختص به خود شما در ( بابا ) جابجا گردید.

انتشار این سروده، گذشته از یادآوری از یک رویداد غم انگیز تاریخی و همانا شهادت مجید، رویهمرفته اینک با هیجانات  برانگیخته شده ای مصادف گردیده که در واکنش به سبکسری ها و حملات کین توزانه دشمنان آزادی و انقلاب به این قهرمان اسطوره ای تاریخ، در جریان اند. در این مفهوم، سروده "اعدام" نیز جایگاه مناسب خودش را احراز میدارد که انتشار آن، به صرف نظر از هر گفتنی دیگری، بر موقع شناسی و درایت شاعر رزمنده، محبوب و آزادیخواه ما دلالت دارد.  اینست که ما هرگز جایز نمی دانیم، از این رهگذر مسرت و شادمانی خودمان را در اینجا کتمان کرده و یا هم مراتب احترام و تقدیر خویش را بدینوسیله و آنهم در قبال زنان آگاه، رزمنده، پرشور و انقلابی بجا ننماییم.

اگر ما بتأسی از یک رسم پسندیده انقلابی، گذشتگان انقلابی، آزاده و نیکنام خودمان، و چه بسا شهیدان بخون خفته والای راه  آزادی و انقلاب را همواره بیاد آورده، خصال نیک و زندگانی شرافتمندانه و پربار شانرا ستوده، و از راه و رسم انقلابی شان ضرورتا می آموزیم؛  در عین حال فراموش نمی کنیم که ادامه دهندگان صادق و راستین راه ایشان، یعنی رهروان راه آزادی و انقلاب را همچنان ارج گذارده، و بنام و کار پرمایه شان افتخار کنیم.

یادآوری از قهرمانان یعنی تجلیل و تکریم واقعی شخصیت های برازنده تاریخی، بمعنای آموزش از ایشان و گزینش راه پرافتخار شان میباشد؛ در همینجاست که آموزش از تاریخ هم، بمفهوم علمی انقلابی خودش، عینیت مادی می یابد.

دوست گرامی؛

از لطف بی آلایش  و تشویق های محبت آمیز همیشگی تان در حق ( قطب نما ) و ( بابا ) ممنون و سپاسگذاریم؛  این دو ارگان بمثابه سنگرها و ابزارهای مبارزه آزادیخواهانه ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی، از شما و در خدمت شما بوده، که بدون شما هم، هیچ  نمیباشند. البته پوشیده نیست که ( قطب نما ) و ( بابا ) به تشجیعات و به همین وتیره، به اظهار نظرات انتقادی دوستداران و همرزمان خودشان همواره بدیده قدر نگریسته و از آن، بعنوان یک ضرورت انصراف ناپذیر رشد و تکامل کیفی مبارزاتی خودشان، بگرمی استقبال می نمایند.  در همین مفهوم  و بتأسی از همین باور میباشد که برداشت خودشانرا نیز، در روابط و علایق خودمانی، آنجایی که ضرورتش احساس شود، بصراحت، بی هیچ ملاحظه و در کمال صمیمیت بیان میدارند. بر یک چنین زمینه ایست که روابط میان دوستان و همرزمان، پیوسته رشد، استحکام و اعتلا یافته و متناسب بدان، پژواک شایسته خودش را در عمل فعال و رزمنده انقلابی بجا میگذارد؛ ملاحظات قبلی ما هم از همین ضرورت و باورمندی ناشی و تبلور گویای آن میباشند.

                                                                       به آرزوی توفیق مزید و همیشگی شما!

                                                                               ــ  قطب نما

                                                                               ــ  ( بابا )

  

یادداشت:

مراسلات، پیام ها و بقیه انتشارات ( بابا ) بنام خودش یعنی ( بابا ) امضا میشود.  ( کارگر ) فقط یک اسم رمزی انتخابی برای ایمیل های ( بابا ) بوده  که بجزء این، هیچ مدلول و کاربرد دیگری ندارد.

                                                                                                                          ( بابا )

 

                                                                     

محترم کارگرصاحب ،

 نخست سلام  به شما و تمام عزیزان  تقدیم باد .  همین امروز که ایملم را باز کردم  نامه شما را خواندم . از اینکه به خود زحمت داده  جریان را نوشتید سپاسگزارم .

جناب کارگر صاحب شما، در نامه دوستانه و مهر آفرین تا نوشته اید  :[« لحظاتی قبل که دو ایمیل ارسالی جدید شما را باز نمودیم، متوجه شدیم که مخاطب و گیرنده اصلی آنها، سایت ( ... ) دیگری میباشد، و ایمیل های شما سهوا  به آدرس ( با با ) گسیل شده است » ]  باید در زمینه تذکر داد که ابداً چنین نمی باشد . هر دو ایمل من عنوانی شما می باشد  .

 قبل ازاینکه دو ایمل ( یکی در پی دیگر ) برای شما بفرستم ، چند ین روز پیشتر از آن یک ایمل عنوانی تان با پیوست آن که سروده پی دی اف شده بود، ارسال کردم . چون مدتی سپری شد ، از چاپ و همچنان ازاطمینان ایمل و پیوست آن خبری نشد. با خود اندیشیدم  شاید مشکل تخنیکی در کار برقرار شدن سروده اتفاق افتاده باشد و یا اینکه ایمل و ضمیمه اش نرسیده ( بعد از ارسال ایمل و سروده برای شما  بعدا آنرا برای " پیام آزادی " فرستادم . فردای آن ، سروده را برای "گفتمان" فرستادم که آنها ، آن را در سایت شان برقرار نمودند ). فکر هایی در ذهنم  شکل گرفت  که « ایملم را " بابا" جواب نداد و دفتر سروده هایم را هم در سایت  منعکس نساخت  ». از آنجایی که   مانند سایر انقلابی های  جدی ، عادت کرده ام  یک امر را  تا حدی که ذهنم توان دارد همه جوانب و ابعاد آنرا در نظر گرفته عمل می نمایم، بناءً  مشکل تخنیکی شما و یا نرسیدن ایمل و پیوست پی دی اف شده ی آن را علت دانسته  اقدام به ایمل دومی  به شرح زیربرای شما نمودم :

[ « با سلام به تمام دوستان عزیز " قطب نما " و " بابا"

  چند روز قبل دو بخش اول سروده هایم را برایتان فرستادم .

البته در شکل پی دی اف .

 از اینکه تاکنون نشر نشده  علت آنرا شکل پی دی اف فایل تلقی کردم و یا اشتباه درآدرس .

 هم اکنون این فایل سبک و کم وزن  27 صفحه یی را

 پیوست همین نامه در شکل پی دی اف  و هم طور عادی برایتان می فرستم .

 نخستین بار برای شما سروده هایم را فرستادم .

با حرمت فراوان رحیمه توخی .

1- ATTACH

Attach – 2 P D F» ]

عین مضمون فوق در چوکاتک ایمل من ودر ردیف آرشیف ایمل های رسیده شما عیناً موجود است. لطفاً یک بار دیگر ایملم را باز نموده عین متن بالا را در چوکاتک آن مطالعه نمائید، تا متیقن شوید که ایمل دومی من عنوانی شما بوده نه عنوانی " گفتمان" . و دیگر اینکه  دو فایل را که پیوست ایمل دومی من  می باشد، در فایل پی دی اف شده  در پیشنانی آن در بین مستطیل نوشته شده  «به سایت وزین " بابا" ». لطفا آن فایل را باز کرده نگاهی به پیشانی آن بیاندازید. و اما فایل دومی که پی دی اف نبود به عوض اینکه فایل عنوانی " بابا" را از میان انبوه فایل هایم با " موس" بالایش "کلیک" نمام ،  فایل عنوانی "گفتمان" – که چند روز قبل آنرا برایشان فرستاده بودم و آنها دفتر سروده را در سایت شان نصب کرده بودند  _ را سهوا بالایش " کلیک" کردم .در نتیجه به عوض اینکه فایل عنوانی "بابا" برای " بابا " فرستاده شود ، آن فایل ( از گفتمان) برایتان رسید. بعداز  ارسال هر نامه و ضمیمه ی اش ، آنرا یکبار دیگر کنترول میکنم ، بعد از ازکنترول متوجه شدم که اشتباه کرده ام، فایل "گفتمان" را برای شما فرستادم. پنج دقیقه نگذشته بود که فوراً ایمل بعدی را با فایل  دفتر سروده برای تان فرستادم و جریان اشتباه را در متن آن تشریح  نمودم . امید که متوجه اصل جریان شده باشید . در هر شرایطی که قرار داشته باشیم همزمان  انقلابی نزد ما  ارج و منزلت خاصی دارند .

و ؛ اما این سایت گفتمان که من از نوشتن نام آن در این نامه  که عنوانی شما می باشد و در نزد تان ماندنی است هیچ باکی ندارم  و از اظهار نظر مستقیم در مورد آن کدام دغدغه خاطری هم ندارم . گردانندگان "گفتمان" در اصل همان  گردانندگان " شورای دموکراسی " می باشند. همانطوری که   "فریاد" همیشگی شان بر ضد  کمونیزم بود اینک سایت شان هم در همان راستا گام بر میدارد و اجر دنیوی شانرا از دست نشانده کرزی  و... دریافت  می دارند . ای کاش ضد کمونیزم می بودند ؛ ولی بر ضد تجاوز امپریالیزم امریکا به افغانستان موضع  وطن پرستانه میداشتند.در هر حال بعد ازاین موضوع چگونگی ارسال سروده ها و جایگاه اصلی آن را در نظر خواهم داشت .    شاد و پیروز باشید .◙

                              رحیمه توخی 25 می 2008

 

 

22 می 2008

خانم بسیار گرامی رحیمه توخی،

امیدواریم بدینوسیله سلام ها و تمنیات ما را بپذیرید. ایمیل مجموعه جدید شعری شما، یعنی جلد دوم ــ بخش اول دفتر اشعار تان را، همین دیروز 21 می 2008 بدست آورده  و بلافاصله سعی بعمل آمد تا آنرا بغرض مطالعه خوانندگان  ( بابا ) ، البته در بخش اشعار مختص بخود تان جابجا نماییم؛  تقریبا در پایان آماده سازی همین عملیه روتین و همیشگی بود، که متأسفانه و بطور غیر مترقبه، یک خلل فنی ناشناخته ای در سیستم خدمات انترنتی( بابا ) ظاهر گشته و در نتیجه، برخلاف خواست و اراده ما، عمل جابجایی دفتر اشعار هم ناتمام ماند، چون در نبود دانش و مهارت فنی لازم که هنوز هم عمدتا در حوزه  انحصار اهل فن است، با وصف سعی و تلاش آدمی، عقل غیر فنی و  فقر تجربه ما، از تشخیص  و علاج  معضله عاجز آمد.

امروز 22 می، می بایست تمام وقت را به امید دوستی انتظار می کشیدیم، که در حین بروز خلل فنی احتمالی، همواره  به سروقت ما رسیده ، و از این رهگذر برما منت میگذارد؛ مساعی  و  رهنمود های فنی وی هم که از طریق تلفون عملی می شد، متأسفانه بجایی نکشیده  و  سرانجام، قرار برآن شد تا ایشان در یک فرصت مساعد ــ در اولین فرصت ــ از نزدیک دست بکار شده  و خلل موجود را مرتفع سازد. امیدواریم اینکار در همین یکی دو روز آینده  انجام یابد. بخاطر اجتناب از گمانه زنی و انتظار، قرار دادن شما را در جریان کار، درست و اصولی ارزیابی نموده و لازم دیدیم موضوع را با چنین تفصیلی به شما گزارش بدهیم؛ امیدواریم با این عمل خود، موجب اتلاف وقت شما نشده باشیم.

از دریافت نوشته دوست شما ــ س. پژوهشگر، متأسفانه نتوانستیم که سروقت اطمینان بدهیم؛ نوشته مزبور را البته در صفحه تازه ها  در ( بابا ) مطالعه نموده باشید.  لحظاتی قبل که دو ایمیل ارسالی جدید شما را باز نمودیم، متوجه شدیم که مخاطب و گیرنده اصلی آنها، سایت ( ... ) دیگری میباشد، و ایمیل های شما سهوا  به آدرس ( بابا ) گسیل شده است. هرچند از یادداشت توضیحی مختصر خود شما در زمینه مستحضر شده و چه بسا که تشخیص ضمنی خود شما از ماهیت همان سایت را، بجا  و اصولی یافتیم، با این وجود، حیف دانسته  و می دانیم که انسان های آگاه و پاکدامن، بگذارید به زبان سیاسی خودمان بگوییم، مبارزین ملی ــ دموکرات  و انقلابی ... برای اشاعه تراوش های فکری ادبی خودشان، از تریبون های شبه رسمی امپریالیسم  و ارتجاع  استفاده  نمایند!  اینکار با هر انگیزه و نیت نبیلی هم که انجام یابد، در بهترین حالت خودش، به سوء ظن ها  و تردید های غیر ضروری، چه بسا در نزد افرادی از نظر سیاسی کم تجربه  و تازه کار  میدان خواهد داد. از نظر ما، در موجودیت زمینه ها و امکانات میسر و قابل دسترس دموکراتیک و انقلابی برای انجام امر ترویج و تبلیغ ایده ها و آفرینش های سیاسی، ادبی و ... ، رویکرد مبارزین آزادیخواه و انقلابی به نشریات خادم امپریالیسم و ارتجاع، که فکرا و عملا سیاست سازش، تسلیم و انقیاد ملی را موعظه می نمایند، به سختی قابل توجیه خواهد بود.

 در اینکه شما خود در شناسایی هویت حقیقی نشرات مورد نظر، وقوف کامل دارید، هیچ شک و تردیدی وجود ندارد؛ با این وجود، اشاره  به این موضوع را عجالتا در همین سطح هم، بخشی از وجایب ضروری انقلابی دانسته، و متمنی ایم که از احساس خودمانی و صراحت لهجه دوستانه ما، آزرده خاطر نشوید! چنانچه لازم بدانید، می توانید در این زمینه، باب یک تبادل نظر صمیمی و دوستانه را با ما بگشایید.

بدینوسیله انتشار مجموعه شعری جدید شما را که متمنی است به زودترین فرصت، صفحه شعر و ادب ( بابا ) را هم مزین سازد، به شما تبریک گفته ، و موفقیت های مزید و همیشگی تانرا در خلق آثار و آفرینش های ادبی و هنری مردمی و آزادیبخش آرزو می نماییم.  پیروز و کامگار باشید!

                                                                         ( بابا ) 

 

 

سلام به دوستان و عزیزان " قطب نما " ، " بابا "

اینک سروده ای را بخاطر  18 جوزا روز شهادت مجید آغا از دفتر شعر" اعدام" جلد دوم ( بخش دوم) برگزیده برایتان فرستادم . از گذاشتن دفتر سروده هایم ( جلد دوم - بخش اول ) بر روی سایت " بابا" با محبت از تمام شما ابراز امتنان بی پایان می نمایم . 

 " این سروده را   فقط و فقط به سایت های وزین و انقلابی " بابا" و " پیام آزادی " و مجله مورد علاقه ام ( " قطب نمای عزیز "  ) می فرستم و بس .

شاد و موفق باشید .

رحیمه توخی

 

سلام  به دوستان عزیز ( "قطب نما " و " بابا" )

امید تمام شما در کمال صحت و سلامت بسربرید . از قرار دادن  مطالب ارسالی از جانب من برای " بابا " و زحمتی که در مورد تزئین سروده " مجید " (از توخی) نمودیداز صمیم قلب از شما تشکر می نمائیم .

 اینکه سروده تازه به خاطر بیست و هفتمین شهادت رفیق بهمن و سایر رفقای  شهید " ساوو " که در زندان استعمار حماسه آفریند ( از توخی ) را برایتان فرستادم تا آنرا در " قطب نما " پر محتوا و سایت وزین " بابا " بر قرار نمائید باشد که دیگران هم  شور وسوزشان را به همین خاطربر روی کاغذ ریخته آنرا غرض نشر بفرستند .

 از همین سبب من آرزو دارم  هرچه زود تر بهتر .توان و نیروی تان افزون باد در افشای آنانی که راه سازش و تسلیم را به دیگران  توصیه می نمایند

. شاد و موفق باشید .

رحیمه توخی  

***********************

 

۲۵ اپریل ۲٠٠٨

 

دوست بسیار گرامی سوما کاویانی؛

سلام عرض میداریم.  از ارسال اشعار زیبا  و پرمحتوای شما برای  ( بابا )  ممنون  و سپاسگذاریم.

 از مجموع چند پارچه شعری که طی دو  سه روز گذشته برای ( بابا ) ایمیل نموده اید، چند تای شان را در ( بابا ) در صفحه  تازه ها ،  و در خود صفحه  شعر  و  ادب ــ  در بخش اشعار دوستداران بابا ــ  البته  در بخش مختص بخود شما بنام ( میثاق دختری با پدرش ) ، جابجا  نمودیم.

سه پارچه شعر ارسالی دیگر به عناوین:

ــ بشنو فریاد  من

ــ خون انقلاب

ــ بمناسبت روز جهانی کارگر

اشعاری میباشند  که قبلا  در ( بابا )  به نشر رسیده اند که شما اینک  اشتباها ــ شاید بدلیل فراموشی ــ باردیگر آنها را  به ( بابا )  ارسال نموده اید.  برای اطمینان خاطر، شما می توانید همین سه پارچه شعر نامبرده  را  در  ( گلچینی از  بابا ) و  در بخش ( میثاق دختری با پدرش ) مطالعه نمایید. لازم دیده شد که برای جلب توجه شما به همین نکته، یادداشت مختصر کنونی را نوشته  و ارسال نماییم.

باردیگر مراتب  سپاس خودمان را اظهار  و موفقیت های همیشگی شما را آرزو میداریم.

                                                                                                           با عرض ارادت

                                                                                                                  ( بابا )

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

سلام های پر حرارت به  دوستان عزیز تقدیدم است .

امید وارم تمام شما دوستان رزمنده در کمال صحت و سلامت به سر برید . چندی قبل پارچه شعر ی از  " جهان " ما را در سایت وزین  " بابا" مرور کردم  آنرا شعری یافتم  آگاهی دهنده که  کلاً بافت های سیستم سرمایه داری راباز نموده  خواننده کمتر آگاه را با نقاط عطف آن   که برپایی و تداوم مرگ آورش بر آن مبنا استوار گردیده ، آشنا می سازد . و از اینکه به یک تن از برجسته ترین کمونیست های ایران سعید سلطانپور( ازچریکهای فدایی خلق ایران ) و سایرتغییر طلبان و آزادیخواهان اهدا شده آنرا به یکی از رفقا ( از فعالین چریکهای فدایی خلق ایران ) نشان داده از وی خواستم که این شعر بلند جاه دارد که در سایت تان برقرار گردد . رفیق آزاد از خواندن آن شور و احساسش را نشان داده  از توخی پرسید « رفیق توخی این شاعر سروده های دگر هم دارد، نو پرداز است و یا در  گذشته ها هم سروده هایش  پخش می شد ؟» .  توخی بدون اینکه نام  و نشانی از " جهان" ببرد گفت : « نه ، نو پردارز نیست. از گذشته ها  قریب چهل سال قبل می سرورد .اولین سروده اش در قالب شعر نو یا شعر سپید را من در کابل ( فکر می کنم  در سال ١٣٥٦) داشتم . این سروده " گهنامه زمان" نام داشت . نخستین سروده ای بود که از آغازین  مراحل پیدایش کائینات و زایش نظام شمسی  وزمین و حیه اورگانیک  و تکامل آن به انسان  و دوره های تاریخی از کمون اولیه  تا نظام منحوس سرمایه داری، دوره رقابت آزاد و سر انجام پیدایش امپریالیزم،مبارزه طبقاتی در اروپا و... ودر کشور ما افغانستان و... و... را در بستر پر خروش شعرنو چنان به حرکت در آورده بود که بر خواننده شدیداً اثر گذاشته وی را با خود به جهان واقعی ( به حرکت و پویایی ) می برد  و رهنمود می داد . من این شعر ( " گهنامه زمان ) را در کابل داشتم آنرا بار ها هم به تنهائی و هم با رفقا می خواندم . » رفیق آزاد  گفت کاش تمام سروده  این  شاعر من می توانستم بدست اورم .

بهر رو، دوستان عزیز، ما برای " جهان " که بار دگر به پا خاسته عمر دراز  با صحتمندی و تندرستی می خواهیم که باز هم پیکان بران قلم پرتوانش سینه ی پر کینه و چرکین نظام سرمایه و آرایش گران بی آزرم اشرا  آماج حملات قرار داده است.

لطفاً به سایت  رفقای چریکهای فدایی خلق ایران مراجعه نموده سروده  ( " برده باری نه! هرگز! " ) را در پیشانی صفحه آن سایت مطالعه نمائید . (  www.fadaee.org)  

جور و سلامت و موفق باشید  شما عزیزان

 (  رحیمه توخی)  

***************

 

دوست بسیار گرامی سوما کاویانی؛

بدینوسیله مراتب تسلیت هیئت تحریر"قطب نما" و تمامی اعضای "جبهه متحد..." را بمناسبت درگذشت پدر بزرگوار تان، رفیق کاویانی، به شما و جمله اعضای خانواده محترم تان بعرض رسانیده  و برایتان، صبر، حوصله مندی و طول عمر آرزو می نماییم!

درگذشت رفیق کاویانی که متأسفانه  یک امر قابل پیش بینی هم بود، موجب تأثر عمیق ما بوده و در این غم و اندوه ، بی تردید که خودمان را با شما، غم شریک و سوگوار می دانیم.

از درگذشت رفیق کاویانی، فقط شبی اطلاع یافتیم که فردای آن، مراسم خاکسپاری شان برگزار میگردید؛  چون این خبر بسیار دیر  و غیر مترقبه برای ما رسید، به همین علت و با در نظرداشت ناگزیری وابستگی های وظیفه ای، متأسفانه مقدور نبود که در آن  مراسم حضور بهم برسانیم.  رفیق ... که همین خبر غم انگیز را گزارش میداد، خودش هم بتازگی از آن اطلاع یافته بود.

البته قابل یادآوری میدانیم که ما هیچگاهی از فکر و یاد رفیق فقید مان کاویانی غافل نبوده  و توسط رفیق ...، همواره در جریان وضعیت بیماری وی قرار می گرفتیم.  هرچند درگذشت پدر بزرگوار تان متأسفانه بدلیل همان بیماری درمان ناپذیر سرطان، یک امر پیش بینی شده بود که شما و ما همه برآن وقوف داشتیم؛  ولی با این وجود، پذیرش آن طبیعتا امری بسیار دشوار و ناگوار میباشد.

 اما آنچه که باید مایه صبر، حوصله مندی و تسلی خاطر همه ما گردیده  و میگردد، اینست که  از یکطرف، طبیعت بی مروت قانونمندی خودش را داشته که بی هیچ ملاحظه یی بروفق آن عمل می نماید، طوری که برای ما هم بغیر از پذیرش آن، هیچ گزیر دیگری نمی ماند؛ از جانب دیگر، همین باور و قناعت هم که رفیق کاویانی، نیکنام و سرفراز از نزد ما رفته، می بایست موجبات تسکین و تسلی ما را فراهم گرداند.

در اینجا آنچه را که ما میخواهیم مجددا برآن تأکید نماییم، اینست که شما هرگز و هیچگاهی خودتان را تنها احساس ننمایید؛  دوستان و رفقای شما همواره با شما و در کنار شما بوده ، و خودشان را  در این غم و اندوه  همدرد  و همنوا می دانند.

باید به اطلاع برسانیم که نامه و پارچه های اشعار ارسالی شما را البته با یک یادواره  مختصری  از رفیق کاویانی، که دید و موضع  هیئت تحریر "قطب نما" را بیان میدارد، در سایت ( بابا ) جابجا نموده  که شما میتوانید همین اکنون از آن دیدن نمایید.  علاوتا باید گفت که همین مطالب همچنان در خود "قطب نما" که زیر کار میباشد، بچاپ خواهند رسید.

لطفا احترامات و تسلیت مان را باردیگر، به تمام اعضای خانواده  محترم تان وسیله شوید. سلامت و کامگار باشید!

                                                                                                                                 هیئت تحریر "قطب نما"

                                                                                                                                          15  فبرور  2008

 

 

 

به سایت پرمحتوا  و مبارز ( بابا ) ؛

به تمام همرزمان گرانقدر سلام های پرحرارت تقدیم باد.  از اینکه دفتر ارسالی ام ( عبور لحظه ها ) را  بروی صفحات وزین ( بابا ) برقرار نمودید،  بدینوسیله ابراز امتنان همرزمانه نموده ،  برای همه دوستان و عزیزان از صمیم قلب جان جور  و موفقیت های بازهم بیشتر و بیشتر را در کلیه عرصه های مبارزه  ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی  و ضد اشکال اپورتونیزم پیدا  و پنهان  خواهانم.

   کبیر توخی

 

همرزم گرامی رفیق توخی؛

متمنی است صحتمند و شاداب بوده  و متقابلا  سلام های  رفیقانه  اینسویی ها را  هم پذیرا گردید!  از حسن نظر و ابراز احساسات دوستانه  تان  در پیرامون ( بابا ) ی  خیلی جوان  همه ما و شما،  مشعوف  و سپاسگذاریم؛  امیدواریم که ( بابا ) ی  جوان ،  البته به  همت، پشتکار، همسویی و تشریک مساعی خستگی ناپذیر همه  همرزمان وفاشعار ما، بتواند راه  شاق  و ناهموار برگزیده  خودش را  در راستای نیل به همان اهداف و خواسته های ترسیم شده  مبارزه  آزادیخواهانه ضد امپریالیستی و ضد ارتجاعی که  بر درفش گلگون و  پر اهتزازش  قبل از همه، همان آرمان والای آزادی واقعی ملی  و  دموکراسی مردمی  نقش بسته است،  با متانت، استواری و سرافرازی طی نماید.

( بابا )  به همه رهروان و دوستداران راه آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی تعلق داشته،  و بدون همکاری  و همرزمی آنان،  هیچ نیست  و نمی تواند هم باشد.

  ( بابا )  را  عزیز و گرامی داشته،  در برا  ساختن  و رسا  نمودن زبان رزمش، از تشویق و معاونت  و  مهمتر از همه،  از انتقاد های  بیرحمانه اصولی، آموزنده  و  رهگشای خویش، هرگز  دریغ  و مضایقه نه نمایید!

  دفتر "عبور  لحظه ها" ،  صفحه  شعر  و ادب ( بابا )  را  بیش از پیش خواندنی، دل انگیز  و تماشایی ساخته است؛  موفق و کامگار باشید!

                                 رفیقانه  دست های شما را  می فشاریم.

                                             ( بابا )  ی  شما

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

دوست بسیار گرامی خانم " ن. ر "؛

امیدواریم بدینوسیله سلام ها  و تمنیات نیک ما را  پذیرا گردید.  ایمیل ارسالی شما را لحظاتی قبل باز نموده  و از اظهارات ارزشمند آن، مستحضر و بهره مند گردیدیم.

اینکه قبول زحمت فرموده  و با نگارش یک نامه، نشریه  خودتان را مستقیما مخاطب قرار داده اید، ممنون و سپاسگذاریم.  بگذارید بویژه بخاطر صراحت لهجه ای که در بیان اظهارات تان بکار رفته است، مراتب احترام و تمجید خودمان را ابراز نماییم!  این طبیعی ترین انتظاری خواهد بود که "قطب نما"  از دوستداران و خوانندگان خودش می تواند داشته باشد.

  اظهار نظر ــ چه مثبت و چه منفی ــ پیرامون ماهیت، مواضع، دیدگاه ها، مطالب ... و شیوه  های کار عملی "قطب نما"،  بخودی خود بیانگر آنست که  ندای  آزادیخواهی، حق طلبی و عدالتجویی  و ... هر چند ضعیف  و نارسا، ولی صادقانه "قطب نما"  بی پژواک نمانده ،  و بفرموده  شما، این نشریه  آهسته  و آهسته  میرود  تا نه تنها  ذهن و اهتمام  خوانندگان حرف شناس خودش در همه جا را بخود معطوف سازد، بلکه  احساس و قلب دردمند و آکنده از آرزوهای شان را هم تسخیر نماید.  این البته نخستین مستخرجه ای خواهد بود که ما از اظهارات تشویق کننده شما و خوانندگان علاقمندی همچون شما می نماییم.

از شما چه پنهان که ما از تشویق  و تشجیع  خوانندگان علاقمند خویش مسلما که مشعوف و خرسند میشویم؛ این خودش البته امریست انسانی  و ضرورتیست که به هیچوجه نمی توانیم از آن بی نیاز باشیم.  از جانب دیگر گزافه نخواهد بود چنانچه بگوییم که ما از اظهارات انتقادی، پیشنهاد های اصلاحی  و رهنمود های  سازنده  و  رهگشایانه  دوستان  و علاقمندان خویش هم،  به اندازه  تشویق های محبت آمیز شان  و حتی بیشتر،  خوشنود  و محظوظ  میگردیم،  و این هم بخاطر همان ضرورت  انکار ناپذیریست که  ما بازهم نمی توانیم از آن بی نیاز بمانیم،  چون ما  اصولا  بوجه  نسبیت قضایا  و پدیده ها  عمیقا توجه داشته  و بنابر این،  سخت باور داریم  که کلا  هیچ کس  و  هیچ  چیزی  کامل نبوده  و نمیتواند هم